(இ - ள்.) அறப்பயன் வருதல் கருதாமல் தமக்குப் பொருள் வருதலையே கருதிப் பிறருடைய அறக்கோட்டங்களைக் காவல் செய்வோரும், உழலாநின்ற இப் பிறப்பின்கண் பயன் வருதலையே கருதி இறைவன் திருக்கோயிலில் வழிபாடும் விழவும் செய்விப்போரும் துன்புற்றுழலும் நாயாகப் பிறந்து பின்னர்ப் புலையராகவும் பிறப்பர். தமக்கன்றிப் பிறர்க்கு அறிவு வழங்கும் நல்லாசிரியனை இகழ்ந்துரைத்தோர் முடவரும் குருடரும் ஆகப் பிறப்பர். ஆசிரியனை இகழ்ந்துரைத்தலைக் கேட்டு வாளாவிருந்தோர் செவிடராய்ப்
பிறப்பார்.

(வி - ம்.) காத்தல் - அறக்கோட்ட வினைகளைக் கண்காணித்தல். இம்மைப் பயன் - பொருட்பேறு புகழ் முதலியன. பருவருதல் - துன்புறல். பரர் - பிறர். பங்கு - முடம்.

(340)

(இ - ள்.) நல்லாசிரியனை அறிவில் ஏழை என நினைத்தவன் கண்ணில்லாத புன்புழுவாகப் பிறப்பன். அவனே பின்பு சேராநின்ற மனிதப் பிறப்பின்கண் புண்ணுடைய ஆண்குறியையும் உடையனாவான். ஆசிரியன் ஏழ்மையுடையன் எனக் கூறியவன் கையில்லாதவனாவன், சிவபெருமானுடைய பரிவார தெய்வங்களை வழிபடாதவன் காதலற்ற அலியாகப் பிறப்பன், சுற்றத்தாரைப் பேணாதவன் வறுமை மிக்குக் கண்ணோயு முடையவன் ஆவன்.

(வி - ம்.) விழியற்ற கிருமி என்க. அவன்பின் சேருநரவுருவினில் என்க. ஏவற்றேவர் - பரிவாரதேவதைகள். வாரம் - அன்பு; காதலென்க. ஒக்கல் - சுற்றத்தார். தழான் - தழுவாதவன், வறம் - வறுமை.

(341)