(இ - ள்.) எய்துதற் கரிய ஞானம் இரண்டு வகைப்படும். அவற்றுள் ஒன்று இறைவனுடைய திருவடித்தாமரைகளையே ஒழிவில்லாத மெய்யன்போடு உணர்வதாகிய செல்வத்தைத் தருகின்ற ஒப்பில்லாத படி உயர்ந்த கலைகளாகிய சிவாகமங்களை ஓதியுணர்ந்த ஞானமாகும். மற்றொன்று குற்றம் வருதற்கிடமான பிறப்பினை வேரோடுங் களைந்து விடுந் தகுதியுடைய திருவருள் ஞானமாகும். இவ்விருவகைப்பட்ட ஞானங்களுள் யாதானுமொன்றால் இறப்பும் பிறப்பும் இல்லையாம்படி இறைவன் திருவருளைச் சார்ந்து தான் அத்திருவருளாகவே நிற்பது யோகம் எனப்படும்.

(வி - ம்.) விமலனார் - இறைவன். ஓவறும் - ஒழிதலில்லாத, கலையை ஓதியுணர்ந்த ஞானம் என்க. ஒன்று கலைஞானம் மற்றொன்று திருவருள் ஞானம். அஃதாவது "பண்டைநற்றவத்தாலே பிறப்போடே தோன்றிப் பரமனைப் பத்திப் பண்ணற் குரிய ஞானம்.

(353)

(இ - ள்.) தான் என அவனென இரண்டு தன்மையும் அறத்தானே என்னும்படி பண்டே உயிரொடுங் கலந்துநின்ற அனாதிமுத்தனாகிய இறைவன் திருவருளானே ஆணவமும் மாயையும் திரண்ட வலிய கன்மமும் என்னும் இம்மூன்றும் கழிய மெய்ப்பொருளாகிய அவ்விறைவனைக் கண்டு மேலும் அவ்வாற்றானே உயிராகிய தன்னையுங் கண்டு மாறுபடுந் தகுதியுடைய நிலையுதலில்லாத உலகப் பொருள்களிடத்தே உறக்கத்தை மேற்கொண்டும் பெத்தநிலையினராகிய உலகோர் துயின்றிருத்தற் கிடமான முழுமுதலாகிய அம் மெய்ப்பொருளிடத்தே தனது அறிவுக்கண்ணை விழித்துப் பார்த்திருப்பவனே, பாதுகாவல்