செய்யாநிற்பர். அறிவை மூடு மியல்புடைய பசிப்பிணியையும் நீர் வேட்கையையும் அமிழ்தத்தைத் தியானஞ் செய்தல் வாயிலாய்த் தணித்துக்
கொள்ளுவர்.

(வி - ம்.) இது - இப்பிராணாயாமம். தீர்பாக்கு - பாக்கு : வினையெச்ச விகுதி. கனற் பிணி - பித்தநோய். அறலின் முதிர்பிணி - சிலேத்துமநோய். தியானித்தல் - பாவித்தல்.

(383)

(இ - ள்.) முட்போன்று கூர்த்த பல்லையுடைய பாம்பு முதலிய நச்சுயிர்களின் நஞ்சினை உடல் ஏற்றுக்கொள்ள நேர்ந்த விடத்து உடலெங்கும் அமிழ்தம் வெள்ளமாகிப் பெருகி மயிர்த்தொளைதோறும் ஒழுகுவதாகத் தியானஞ் செய்யின் அந்நஞ்சு கெட்டொழியும். முனைப்புறா நின்ற உயிர்ப்புக் காற்றினை அடக்கி ஆள்பவர்க்கு நெஞ்சமும் தூயதாகி, அதன் கருவிகளாகிய மெய் முதலிய ஐம்பொறிகளும் அடங்கும். உடலின் நோயின்மை முதலிய நலங்களும் தோன்றும். மலம் நீர் முதலிய துரால்கள் பண்டுபோலாது நொய்யவாகக் கழியாநிற்கும்.

(வி - ம்.) நினைத்தல், ஈண்டுப் பாவனையாலே என்க. வளி - உயிர்க் காற்று. நொய்து - ஒருமை பன்மை மயக்கம்.

(384)

(இ - ள்.) மலர்போன்ற கையாலே பதினாறுமுறை முழங்காலை வலம்படச் சுற்றுதற்குற்ற காலம் ஒரு மாத்திரையாகக் கொண்டு, இம் மாத்திரையளவின் நாற்பத்தெட்டு மாத்திரைப் பொழுது செய்வது விரும்பப்படும் தலையாய பிராணாயாமமாம். இருபத்துநான்கு மாத்திரை யியற்றுதல் இடையாய பிராணாயாமமாம். பன்னிரு மாத்திரை யியற்றுதல்