(இ - ள்.) இலக்கம் வீரர்கள் படையினைச் செலுத்தா நிற்க (அவையின்கண்ணுள்ள ஒரு மேன்மாடத்தினைப் பறித்து அவர்கள் மேலே எறிந்து (தன்னைக்) கெடுக்க எதிர்ந்து மாறுபடுகின்ற சதமுகனுயிரை நீக்கிப் பேருருக் கொண்டனனாகி நிலத்தின்கண் இணையடிகளைப் பெயர்த்து வைக்குந்தோறும் அடிச்சுவடுகளில் கடனீரெழும்பி ஊரை வருத்த ஐம்பது வெள்ளமென்னும் எண்ணையுடைய வீரர் போர் செய்ய அவையின்கண்ணே அவருயிரை மாய்த்தன னென்க.

(வி - ம்.) சூளிகை - மேன்மாடம். இடந்து ஓச்சி பேருருக் கொண்டன னென்க.

(143)

(இ - ள்.) மேகந் தங்கிய மேருமலையை யொத்த தூவியினைக் கையால் விரைந்து தோண்டி யெடுத்து எறிந்து சூரன் பெரிய அரசவையைக் கெடுத்து அவ் வரசவையின்கண்ணுள்ள உயர்ந்த சிகரங்களால் வீரர் இல்லவரிசையும், மேன்மாடங்களும் விற்றொழில் கற்கும் சாலையும், மேகமண்டலத்தைப் பொருந்திய மதின்முழுவதுஞ் சீற்றங் கொண்டு அவைகளிலுள்ள உயிரோடுங் கெடுத்தன னென்க.

(வி - ம்.) தூவி - சிகரம். ஸ்தூவி யென்றும் வடசொற் றிரிந்து நின்றது. சூளிகை - மேன்மாடம்.

(144)

(இ - ள்.) ஆயிரம் கைகள் அமையப்பெற்று ஐந்நூறென்னுந் தலையினையுடைய அவுணர்கள் ஆயிரவர்கள் சுற்றி மிகப்பெரிய படைகளைத் தொடுத்தனர். தண்டமென்று சொல்லும்வண்ணம் கடப்பமர மொன்றினை முரித்துக் கையிற் பிடித்துச் செவந்த இளந்தசையும், மூளையும், செந்நீரும், கையும், தலையுமுடியுமாகிய இவைகள் நிலத்தின் கண் வீழத் தாவிப் பொருந்தியவர்களை அடித்து அவர்களுயிர்களை வீர சுவர்க்கத்தின்கட் செலுத்தினன் வீரவாகு என்க.

(வி - ம்.) மராமரம் - கடப்பமரம். நெய்த்தோர் - செந்நீர். தாய் - தாவி. விசும்பி - ஈண்டு வீரசுவர்க்கம்.

(145)