பானுகோபனுக்குப் பகைவனாகிய சூரியனுக்கு உதவிசெய்தல் தகாதெனக் கருதி மதத்தினையும், நுரையினையும் ஒழுக்கிப் பூழியை அடாகினவாகக் குறித்தலால் தற்குறிப்பேற்றம்.

(194)

(இ - ள்.) விண்டு முதலிய தேவர்கள் அஞ்சி நடுங்காநிற்ப மகதியென்னும் வீணையினையுடைய நாரதன் மாயையில் வல்லவன் வருத்தத் தக்க பல போரின்கட் பகைவரை வெற்றி கொண்டவன்; பிரமன் முதலியோர் படைக்கலங்களையும் கைப்பற்றி ஆண்மைத் தன்மையைப் பொருந்தியவன்; பொன்னுலகத்தை யழித்தவன்; வெங்கதிர்க் கடவுளுக்குப் பகைவனென்னும் பெயரினை யுடையான். அத்தகையோன் போரினுக்கு வருகின்றனன், அடிகளல்லது அவனை வெல்லுதல் பிறர்க்கரிதாகும் என்று விண்ணப்பஞ் செய்யக் கிரவுஞ்சத்தைப் பிளந்த வேற்படையையுடைய முருகன்.

(வி - ம்.) பனிப்ப - நடுங்க. கமலன் - பிரமன். வேறல் - வெல்லுதல். நம்பி - முருகன்.

(195)

(இ - ள்.) புன்சிரிப்பினோடும் வீரவாகுதேவர் முகத்தினை நோக்கி வருகின்றவனை எண்மரும் செறித்த கழலினையுடைய இலக்கரும் படைத் தலைவருமாகிய ஆயிரவெள்ளம் படையுடன் போர்க்குரிய நெறிப்படி எதிர்கொள்வாயெனச் செலுத்த அங்ஙனமே முருகன் திருவாய்மொழிந்த சேனைகள் சூழ இயமியம்பக் குடைநீழலைச் செய்யக் கொடிகள் அசையத் தேரின்மீதேறிச்
சென்றான்.

(வி - ம்.) வறிதுநகை - புன்னகை. கோடி - கொள்ளுதி. இவர்ந்து - ஏறி. இடங்கழி - நெருங்கல்.

(196)