(இ - ள்.) வெளிற்றுத் தன்மையில்லாதவனே? இன்றுநீ வெளிற்றுத் தன்மையைப் பொருந்துவாய் தெளியக்கடவாய் என்று உற்பாதங் காணப்பட்டாற்போல உடன் முழுதும் ஒளிகலந்து வெண்மை உளவாக ஒளியோடுகூடிய முத்தினாலாகிய களிப்புப் பொருந்திய ஒருகுடையானது கவிந்திருந்த தென்க.

(வி - ம்.) என்பதே, ஏ : அசைகள். உற்பனம் - உற்பாதம்; பின்வரும் தீமையை அறிவிக்கும் அடையாளம்.

(264)

(இ - ள்.) கவரிமா, தம்மை இழத்தலைப் பொருந்தின் உயிர்வாழ மாட்டா. அதுபோல வேற்படையுடைய வீரரும் மானம்நீங்க உயிர்வாழ மாட்டார்கள். இங்ஙன மொத்த சிறப்பால் இவர் தமக்கு இனம் என்று அடுத்தாற்போல வெண்சாமரங்கள் சூரன் பக்கலில் வந்து துள்ளின வென்க.

(வி - ம்.) கவரி - சாமரை. சாமரை, நம்மை யிழப்பின் உயிர் வாழாத மானமாப்போன்று இவ்வீரர் வீரத்தை யிழப்பின் உயிர்விடுவர். ஆதலால் நமக்கு இனமென்று கருதின என்க.

(265)

(இ - ள்.) பூதவீரர் செய்த அமரின்கண்ணே உயிர்நீங்கப் பெற்ற அவுணர்கள் அன்புகொண்டு தேவர்களோடு பொருந்துதலைக் கண்ணுற்றுப் பகைவராகிய அவுணர் உறவு கொளுமிது சிறப்பாகுமா? வெனத் தலையை யசைத்தலைப் போல நீண்ட கொடி நிரைகள் உயர்ச்சியுற் றசைந்தன.

(வி - ம்.) ஓரும் : அசைநிலை. விளிந்த - இறந்த. வாரம் - அன்பு.

(266)