திசையானையின்பாற் சென்று யான் போர்க்குச் செல்லுங்காலத்து வாகனமாக வேண்டுமெனக் குறையிரந்து கேட்டனன். அத்திசை யானை யவன் வேண்டுகோட் கிணங்கி வாகனமாக வந்ததென்க.

(417)

(இ - ள்.) இலக்க வீரர்களும், அமைச்சர் குழாங்களு மெதிர்ந் தார்கள். வரிசை வரிசையாக நிலத்தின்கட் பூதர்களும், அவுணர்களும் விழுந்தார்கள். இலக்கர் போரினுக் காற்றாது துன்பமெய்தினர். அமைச்சர்கள் வெற்றியின்கண் மிக்கார்கள். நன்மையைச் செய்யும் நவ வீரர்களுள் வைத்தொருவனாகிய வீரமார்த்தாண்டன் என்பான் நஞ்சினைப்போல வழற்சியுற்றதிர்ந்தன னென்க.

(வி - ம்.) அமைச்சர்தங் குழாம் - அரசருக்குரிய ஐம்பெருங் குழுவுள் ஒரு சாரார். அலக்கண் - துன்பம்.

(418)

(இ - ள்.) வில்வளைந்தது; அவ்வில்லினின்றும் வெளிப்போந்து நிமிர்ந்தனவாகிய கணைகளான் தலைகள் விழுந்தன; காற்றுணைகளும் விழுந்தன; தாவிச்செல்லும் பரித்திரள்களும் விழுந்தன; யானையின் கூட்டங்களும் விழுந்தன. மொட்டினையுடைய குதிரைகள் பூட்டிய தேர்களும் விழுந்தன வென்க.

(வி - ம்.) தோளாகிய மலையென்க. வாம்பரி : வினைத்தொகை. மான் - குதிரை.

(419)

(இ - ள்.) இங்ஙனம் வீழ்தலைக் கண்ணுற்றுத் தருமகோப னென்பான் வில்லினை வளைத்து நெருங்கிய கொடிய கணைகளைச் சிந்த வாயானும், மருப்பானும், வாலானும், காலானும், புண்டரீகமென்னும் யானையும் கலக்கலான் பூதர்கள் தளர்ச்சி யுற்றனர். வலியினையுடைய வீரமார்த்தாண்டன் யானையின் முகத்தின்கண் ணொருகணையைச் செலுத்தின னென்க.

(வி - ம்.) அறத்தினை முனிந்தவன் - தருமகோபன். கார்முகம் - வில். தோல் - ஈண்டுப் புண்டரீகமென்னும் யானை.

(420)