(இ - ள்.) சிங்கமுகன் விடுத்தகணைகள் மிகுதியாகப் பூதர்கள் கூட்டங்களைக் குறைக்கும். மலைகளைத்துளைத்தல் செய்யும். ஒன்பான் வகைக்கோள்களையும் கெடுக்கும். இருபானெழுநாண் மீன்களையும் கெடுக்கும், (எதிர்ந்துவரின்) நட்பாயினாருயிரினையும் உண்ணும். தோலினோடுசெந்நீ ரோடுகூடிய சேற்றின்கண்ணேமூழ்கும். தேவர்களுக்குந் துன்பினைச்செய்யும். பாவங்கட்குறைவிடமென்று சொல்லத் தகுமுடலினையுடைய ரெவர்க்குந் துன்பினைச் செய்யுமென்க.

(வி - ம்.) தவ - உரிச்சொல். பொதிர்த்தல் - துளைசெய்தல். துவக்கு - தோல். அலக்கண் - துன்பம், பாவம் குறுக்கல்விகாரம். பரிவு - துன்பம்.

(492)

(இ - ள்.) திசைகளினிடத்தும், வானினிடத்துங் கணைகளைச் செலுத்திச்செறிந்த அம்புக்கூட்டினை அமைத்தாற்போல விரைவாக இயங்குகின்ற கணை வடிவமேவிரிந்த மூன்றுலகின் கண்ணுந்தோற்றுதலான் வீரராற்பழித்தலொரு சிறிதுமிலவாகிய வீரவாகு நொடிப் பொழுதின்கண் இடமிடங்கடோறு மளவிலவாகிய கணைகளைச்செலுத்தி (உள்ளத்தேசிறிதும்) அன்பிலராகிய அவுணர்கள் அழுக்காறுகொள்ளப் பல கணைகளையுமறுத்து வெளிசெய்தன னென்க.

(வி - ம்.) அத்திரக்கூடு - அம்புக்கூடு. பசை - அன்பு. நறு மொறுப்ப - அழுக்காறு கொள்ள.

(493)