ஆயிரம் அம்புகளைச் செலுத்தினன். மேலும், பெரிதும் கொல்லுத லுடையதும் அழவற்றதுமாகிய வச்சிரப்படையையும் ஏவாநிற்ப அவ்வச்சிரம் ஒளிவீசும் அம் முத்தலைவேலினை விடாமல் கவர்ந்துகொண்டு மீள அவ்விரண்டனையும் ஒருசேரத் தனது திருக்கரத்திலே ஏற்றருளி, சூரன் ஊர்தியாகிய சிங்கம் மாளும்பொருட்டு அதனைக் கிழித்தெழும் படி அதன் நெற்றியிலே இரண்டாயிரம் அம்புகளைச் செலுத்தினன்.

(வி - ம்.) ஈசன் - சிவபெருமான். முச்சிகைவேல் - சூலம். ஆசுகம் - அம்பு. அக்கரம் - அழிவற்றது. உடங்கு - ஒருங்கே. கேசரி - சிங்கம்.

(574)

(இ - ள்.) தனது சிங்கவூர்தி மாண்டுபோயவுடன், மறமிக்க அச் சூரபதுமன் இனி இவனை யான் என் மாயையாலே வெல்லுவேன் என்று துணிந்து, பெரியசிறகுகள் பொருந்தியதொரு சக்கரவாகப்புள் வடிவங்கொண்டு, கடலின்நீர் பொங்கவும், நெடியமலைகளின் குவடுகள்பக்கத்தே சரிந்துவீழவும் நிரல்பட்டமரங்கள் துகள்பட்டுப் பறப்பவும் அடங்கு தலில்லாத சினத்தோடு வானத்தே பரந்தெழுந்து அண்டமுகடு உடைந்தது என்று கூறும்படி பேராரவாரஞ் செய்தனன்.

(வி - ம்.) மடங்கல் - சிங்கம். சக்கரவாகம் - ஒருபறவை. வெப்பு - சினம். எழுந்தனன் - முற்றெச்சம்.

(575)

(இ - ள்.) ஆரவாரித்த சூரபதுமன் தனது மூக்கினாலே வீரர்களுடைய கையின் கண்ணுள்ள படைக்கலன்களை முறிப்பான். சிறப்பாற் றகுதிபெற்ற பூதர்களைக்கொத்தி வயிறாரவிழுங்குவான். திசைதொறும் ஓடாநிற்பன். மீண்டு வருகுவன். நெடிய தன் சிறகுகளாலே குதிரை