செய்யும்பொருட்டு, பொன்னகர்க் கிறைவனாகிய இந்திரன் செலுத்தப் புணர்ந்து மின்னலை வெளியிட்டு மேகங்கள் முழங்குவன வென்க.

(வி - ம்.) புணர்ந்தென - புணர்ந்து : எச்சத்திரிபு. தளிப்பது - வளம்பெறல். இறை - இந்திரன்.

(19)

(இ - ள்.) இழிகின்ற வெள்ளிய அருவியின் ஓதையும், சிறப்புப் பொருந்திய வெறியாட்டினைச் செய்யுமிடத்துளவாம் ஓசையும் பொருந்துகின்ற அம்மலையினது அழகினையுடைய வள்ளியம்மையார் நல்ல பருவத்தினையுடையாள் (அவளை) கூட வருவாய் என அழைத்தலை ஒத்ததென்க.

(வி - ம்.) ஓதை - ஒலி. விழுமம் - சிறப்பு. தையல் - வள்ளி. குழும - கூடுதற்கு. கூவுதல் - அழைத்தல்.

(20)

(இ - ள்.) தலைவனே நின்னை வரவேற்று நினது முடியில் அணிந்து கோடற்கு விழைவுற்றன போலுமென்று சொல்லக்காந்தட் செடிகளும் நீர்ச்சுனையின்கண்ணுள்ள உற்பலக் கொடிகளும், முல்லைக்கொடிகளும் பொலிவோடு குளிர்ந்த அசோக மரங்களும் மலரும் பருவத் தரும்புகளைத் தாங்கி நின்றன
பொழில்களென்க.

(வி - ம்.) பொழில்கள் - தோன்றா எழுவாய். போன்ம் என : மகரக்குறுக்கம். போது - மலரும் பருவத்தரும்பு. மௌவல் - முல்லை.

(21)

(இ - ள்.) அப்பசிய சோலைகள் தேனைத்துளித்தல் செய்து மணம் பொருந்திய மலர்ப்பொடிகளை உறும்வண்ணம் செய்து வளப்பமுள்ள மலரிதழின் திரள்களை வெள்ளிய ஒளியைத் தன்னிடத்துடைய நீண்ட பாறைகள் (தன்னிடம்) கொள்ளச்சேர்ந்து (முருகப்பெருமானே) நீ விளையாடுகின்ற படுக்கையை யாங்கணும் விரிப்பனவென்க.

(வி - ம்.) அறை - பாறை. படுப்பன - விரிப்பன.

(22)