| | பயினீர்ச் சுனைபாய் குதுமென் றுநெடும் | | | கயிறம் மனைகைக் கொளுவா மெனவும். |
(இ - ள்.) (தங்கள் கிளவியொத்த) இசையினையுடைய குயிற் பறவைகளுடன் மாறாகக் கூவுவோமென்றும், அழகிய மயிற்பறவையினுக்கு எதிராக நடனஞ் செய்வோமென்றும், வள்ளிமலையினிடத்துப் பொருந்துகின்ற நீர்ச்சுனையிடத்துப் பாய்தலுற்று நீராடுவோமென்றும் நீண்ட கயிற்றானுளவாகிய ஊசலையும் அம்மனைக் காய்களையும் கைக்கொண்டு (ஆடல்) செய்வாம் எனவும். (வி - ம்.) நெடுங்கயிறு - ஈண்டூசல். அம்மனை - அம்மனையாடுங் கருவி. (51) | | ஒளித்தார் தமைநே டியுமுப் புறனில் | | | விளித்தார் தமைநே டியும்வெற் பெதிர்கூஉய்க் | | | களித்தார் தருகா தன்மதித் துமிவ்வா | | | றளித்தேங் குழலா ரகல்வுற் றனரே. |
(இ - ள்.) (தங்களுள் எம்மைக்காணுக வென்று) ஒளித்துள்ளவர்களைத் தேடியும், அப்பக்கத்தில் (தங்களை) அழைத்தவர் தங்களைத் தேடியும், மலையினுக்கெதிராக அழைத்தல் செய்து களிப்புற்றவர் அன்பினை மதித்தல் செய்தும் இவ்வண்ணம் வண்டுகள் தங்கப்பெற்ற தேனோடு கூடிய கூந்தலினையுடைய பெண்கள் (அம்மையாரை விடுத்து) நீங்கின ரென்க. (வி - ம்.) நேடுதல் - தேடுதல். உப்புறம் - அப்புறம். (52) | | பழகுற் றதளிர்ப் பொழிலும் பலநாள் | | | விழைவுற் றதவப் பயனும் விரவ | | | அழகுக் கழகாக் குமணங் கனையாள் | | | சுழல்வண் டலர்கொய் துசுலா வுறுவாள். |
(இ - ள்.) (தான் பலநாள்) பயின்ற தளிரினையுடைய சோலையும் பலகாலம் விரும்பிய தவத்தின் பயனும் வந்து கலத்தலான் (உலகத்தினுள்ள) அழகென்னும் பொருளினுக்கும் அழகைக் கொடுக்கும் தெய்வப் பெண்ணையொத்த அம்மை வண்டுகள் சுற்றுகின்ற மலர்களைக் கொய்து சுற்றுவாளாயின ளென்க. (வி - ம்.) தளி - துளி. அணங்கனையாள் - வள்ளி. சுலாவுறுதல் - சுற்றித் திரிதல். (53) | | மந்தா ரமணங் கமழ்சூ ழலிடை | | | நந்தா வொளிநா றுபளிக் கறையில் | | | முந்தா டியதோ கையின்மூ ரிநடத் | | | தந்தா மரைவாள் விழியாக் கினளே. |
(இ - ள்.) மந்தாரமலரின் மணமானது கமழ்கின்ற சூழலின்கண் கெடுதலிலவாகிய ஒளியினை வெளியிடுகின்ற பளிக்குப்பாறையின்கண் |