மாகிய மானை வேடருடனாடுதற் பொருட்டு அடைபவனைப்போல ஒளி பொருந்திய தினைப்புனத்தினைப் பொருந்திச் சேர்ந்தனனென்க.

(வி - ம்.) சிலம்பன் - மலைவாழ்நன். குறவன்.

(106)

(இ - ள்.) அச்சமும், நாணமுமின்றி அப்பொழுது (அம்மையார் தனங்களின்) உயர்ச்சியைப் பார்த்ததும், புட் கூட்டங்களை யோட்டி யாவரும் விரும்பத்தக்க மேன்மை பொருந்திய பண்ணின் இசை பொருந்திய அவள் மொழியினைச் செவியாற் பருகுதல் செய்து தெவிட்டெடுத்தும் கண்ணிடத்துப் பொருந்துகின்ற களிப்பையுடையவனாய்த் தனக்குள வேட்கைத் துன்பத்தினை நீக்கினானென்க.

(வி - ம்.) உட்கு - அச்சம். உகப்பு - உயர்வு. இதனை, "உகப்பே உயர்வு" என்னும் - தொல். சொல். உரியியற் சூத்திரத்தானறிக. புகற்சி - விருப்பம். பண் - இசை. கண்குலாங்களி - கண்ணிடத்துப் பொருந்துகின்ற களிப்பு. பரிவு - துன்பம்.

(107)

(இ - ள்.) அவ்விடத்து அம்மலைக்குத் தலைவனான அரையன் வேட்டை காரணமாகக் கடலென வையங்கொள்ளும் பரிசனங்களோடு செவ்வையாகிய தினைப்புனத்தின் கண்ணே சென்று பொருந்தினான். (ஆன்மாக்களின்) கொடிய வினைகளை நீக்குபவனாகிய முருகன் வேங்கை மரமாயின னென்க.

(வி - ம்.) பவ்வம் - கடல். அயிர்ப்புறல் - ஐயுறல். பரிசனம் - குற்றேவன்மக்கள். வெவ்வினை - மலங் காரணமாக வருங் கொடியவினைகள். தீர்ப்பவன் - பெயர்.

(108)

(இ - ள்.) கெடுதலில்லையாகிய வேதங்களும், உயர்ந்த நூல்களும் ஏனைய கலைகள் யாவும் எழுச்சியுற்று வேர்முதல் இலை இறுதியான வடிவமாகப் பொருந்த அவ்வேங்கை மரத்தின் நிலைபெற்ற வுயிராக மல மற்றவனாகிய முருகன் நிற்கவென்க.

(வி - ம்.) கதித்தல் - எழுச்சியுறல்.

(109)