(வி - ம்.) முன்னே - முன்னர். பீழை - வருத்தம். வறிது - வாளா. பின்னே - பின்னர். அமர்தல் - தங்கல். மெய்ப்பாடு : அணங்கு பற்றி வந்த அச்சம். "அணங்கே, விலங்கே கள்வர்தம் மிறையெனப், பிணங்கல் சாலா அச்சம் நான்கே" என்றாகலின். பயன் : தலைமகற் குற்றதுணர்தல்.

(152)

தலைவன் உற்றதுரைத்தல்

அஃதாவது தன்னை எதிருற்றுவினாவும் பாங்கனுக்குத் தலைவன் பூவினைச்சாறெழப் பிசைந்தாற்போல. அவுணத்திரளைக் கொன்று முத்தலைவர்கட்கு மஞ்சாவெனது வலியை நீக்க மடக்கொடி வெற்றியின் மன்னியதெனக் கூறாநிற்றல்.

(இ - ள்.) துணைவனே ! தேவர்களுக்கு அச்சங்கொள்ளா வலிமையையுடைய அவுணத்திரளைக்கொன்று இப்பூமியினெல்லையில் அழகிய திருவிழா நிகழுமாறு என்வேல் வென்றியால் விளங்குவதுபோல முத்தொழிலைச் செய்யும் முத்தலைவர்கட்கும் சிறிதும் அச்சங்கொள்ளாத் தமியேனது வலியின் நலம் முழுவதையும் நீக்கி பெரியவரையின் கண்ணழகு நிறைந்த இளமையாகிய கொடியானது வெற்றியோடு நிலைபெற்ற தென்க.

(வி - ம்.) பயன் : பாங்கற்குணர்த்தல். பூவர் - பூ : போலி. ஒரீஇ - நீக்கி மெய்ப்பாடு அழுகை.

(153)

தலைவனைக் கழறல்

அஃதாவது உற்றதுரைப்பக் கேட்ட பாங்கன் றலைமைப் பாட்டிற்கிஃதேலா தெனவுட்கொண்டு ஒரு புல்லிய குடியின்கட்டோன்றிய கொடிபோல்வாள் நின்னாற்றலை மாற்ற இறைவன் முத்தலை வேற்படையோ, இறைவன்றேவா வலியளிக்கும் பொருட்டு நட்ட துரும்போ யானறியேனெனக் கூறாநிற்றல்.

(இ - ள்.) ஒன்றினோடொன்று தொகப்பெற்ற மலையின்கண்ணுள்ள சிறிய குடியின்கட்டோன்றிய முலையாகிய அரும்புகள் பொருந்திய பூங்கொடிபோல்வாள் நின் வலிமையை மாற்றுதல் செய்து துன்பினைச் செய்யக் கரும்பினை யொத்த தோளினையுடைய உமையம்மையாரை இடப்பாகத்துக் கொண்ட இறைவன் திருக்கரத்திற் றாங்குமுத் தலைவேற்படையோ ? இரும்பினையொத்த விண்டு முதலிய தேவர்களின்