தாங்கிக்கொள்வ தென்பது, தாமரை, நீர்வளத்தானும் நிலவளத்தானும் செழிப்புறப் படர்ந்து நீரே தெரியாவாறு இலைகள் மூடிக் கிடத்தலால் என்க. நீரே தெரியாமல் இலைகளும் பூக்களும் செறிந்த தன்மையைப் ¹‘புனல்யா றன்றிது பூம்புனல் யாறென’ என்றார் பிறரும். இதிலும் உள்ளுறை பொருளாக அவன் நாட்டு மக்கட்கு இடுக்கண் நேர்ந்த காலை இடுக்கணை நீக்கித் தாங்கிக் காக்கும் அறக்கருணையுள்ளான் என்பதை உணர்த்தி நின்றது.

காமரு - காமர் என்பது உகரச் சாரியைப் பெற்றது. முத்துக்கள் இருபது இடங்களில் பிறப்பதாகத் தொல்லோர் கண்டறிந்துணர்த்திய உண்மை. அவ்விருபது பொருள்களுள் சங்கும் ஒன்றாதலான், ‘சங்கீன்ற கதிர்முத்’ தென்றார். பத்திரம் - இலை. படுகர் - நீர் தேங்கிக்கிடக்கும் பள்ளங்கள். மத்திர நாட்டுக்குரிய மக்களை மத்திரத்தார் என்றார், ஊரிலுள்ள மக்களை ஊரார் என்பதுபோல. ²‘ஊரவர் கௌவை எருவாக’ என்ற இடத்தும் காண்க. கோமான் மகன் - தொன்றுதொட்டுவருகின்ற அவன்றன் குலப்பெருமையைச் சுட்டி நின்றது. மகன் - புதல்வன். அல்லது சிறந்தவன் என்று கோடலுமாம். மகன் என்பதற்குச் சிறந்தவன் என்னும் பொருள் தருதலை ³‘சோவின், அருமையழித்த மகன்’ என்னும் நான்மணிக் கடிகையாலும் உணர்க. (139)

147. அஞ்சாயல் மானே இவன்கண்டாய் ஆலைவாய்
வெஞ்சாறு பாய விளைந்தெழுந்த - செஞ்சாலிப்
பச்சைத்தாள் மேதிக் கடைவாயிற் பாலொழுகும்
மச்சத்தார் கோமான் மகன்.

(இ - ள்.) அம் சாயல் மானே - அழகிய சாயலையுடைய மான் போல்வாளே, இவன் - இவ் வேந்தன், ஆலைவாய் வெம்சாறு பாய - ஆலைப் பொறியிடத்துப் பிழிந்தெடுத்த யாவராலும் விரும்பப்படும் கருப்பஞ்சாறு பாய்வதனால், விளைத்து எழுந்த செஞ்சாலி பச்சைத்தாள் - வளர்ந்து ஓங்கிய செந்நெற்பயிர்களின் பசிய நிறத் தண்டுகளினின்றும், மேதி கடைவாயின்பால் ஒழுகும் - எருமைகளின் கடைவாயில் நின்றும் பாலானது ஒழுகுகின்ற சிறப்புடைத்தான, மச்சத்தார் கோமான் மகன் - மச்ச

1. சிலப், 13 : 174. 2. திருக்குறள் : 1147.
3. நான்மணிக்கடிகை : 1.