(இ - ள்.) சில் அரி கிண்கிணி - (தமயந்தியுடைய) சில்வகைப் பரற்கற்கள் கொண்டு ஒலிக்கின்ற சதங்கைகளையணிந்த, மென் தெய்வமலர்ச் சீறடியை - மென்மையான பெருமை பொருந்திய செந்தாமரை மலர்போன்ற சிறிய காலடிகளை, தொல்லை மணிமுடிமேல் - ஒளிமிக்க மணிகள் பதித்த தன் முடியின்மீது, சூட்டினான் - (அவள் பிணக்கம்தீர) அணிந்தான், முழு நீலக் கோதை-காம்பொடிக்காது கட்டிய நீலமலர்க் கண்ணியை அணிந்த கூந்தலாளாகிய தமயந்தியினுடைய, முகத்தே செழு நீலம் - முகத்தின்கண் பூத்திருக்கின்ற செழுமைமிக்க நீலமலர் போன்ற கண்கள், வல்லை சிவப்பு மாறா மலர்ந்த - விரைந்து (சினத்தால் தோன்றிய) செந்நிறம் நீங்கித் திகழ்ந்து நின்றன.

(க - து.) இவ்வாறு தமயந்தி ஊடலால் சினந்திருந்த போது, நளமன்னன் அவள் காலடிகளில் விழுந்து வணங்கினான் ; உடனே அவள் சினந்தணிந்து கண்கள் சிவப்பு மாறி நின்றாள் என்பதாம்.

(வி - ரை.) தமயந்தி பிணக்கத்தால் சினந்தது கண்ட நளன், அவள் ஊடல் தணித்தற் பொருட்டாக அவள் காலடிகளில் வீழ்ந்து வணங்கினன் ; அதைக்கண்ட தமயந்தி சினம் மாறி அகம்மிக மகிழ்ந்தாள் ; அவள் மகிழ்ச்சிக்கு அறிகுறியாகக் கோபத்தால் செந்நிறங்கொண்ட கண்கள், பண்டேபோல் இயற்கைநிறங்கொண்டன. இதனை ஆசிரியர், தமயந்தியின், ‘மலர்ச் சீறடியைத் தொல்லைமணி முடிமேற் சூட்டினான்’ என்று இலக்கணை வாய்பாட்டாற் கூறினார். தெய்வமலர் - செந்தாமரை மலர். அதனை மற்றெல்லாவகை மலர்களினும் உயர்ந்ததாகக் கொண்டாடப்பெறுதலால், ‘தெய்வம்’ என்று அடைகொடுத்தார். தெய்வமென்ற சொற்குப் பெருமையென்று பொருளுரைத்தது, அதனை எல்லோரும் மேன்மையாகக் கொள்ளுதல் கருதி. இதனைத் ‘¹தெய்வத் தாமரைப் போதுறை செல்வியும்’ என்று, இவ்வாறே ‘தெய்வத்தாமரை’ எனப் பிறரும் கூறுவது காண்க. சீறு + அடி = சிறுஅடி = சிற்றடி: முதனீண்டு வந்தது. தொல்லை - பழமை யென்னும் பொருளது. ஆயினும் மணிகட்குப் பழமை, நன்கு முதிர்ந்து அம்முதிர்வால் அதன் ஒளி மிகுதியாதல். ஆதலால், அதற்கு ஒளிமிக்க எனப் பொருளுரைத்தாம். சூட்டுதல் : தன் மணிமுடியணிந்த தலைமீது அவள் அடிகள் படும்படி வணங்குதல்.

ஊடற்காலத்து இல்லக்கிழத்தி உயர்வுகொள்ளலும், இல்லக்கிழவன் பணிவுறலும் இயல்பாக நிகழும் இயற்கை நிகழ்ச்சி

1. நைடதம், அன்னத்தைத்தூது : 45.
ந. - 16