205. சூதக் கனியூறல் ஏற்ற சுருள்வாழை
கோதில் நறவேற்கும் குப்பியென - மாதரார்
ஐயுற்று நோக்கும் அகன்பொழில்சென் றெய்தினான்
வையுற்ற வேல்தானை மன்.

(இ - ள்.) வை உற்ற வேல்தானை மன் - கூர்மை பொருந்திய வேற்படை தாங்கிய சேனையையுடைய நளமன்னன், சூதகனி ஊறல் - மாங்கனிகள் ஒழுக்கிய அதன் சாற்றினை, ஏற்ற வாழை சுருள் - தன்னிடத்திற் கொண்டுள்ள இளவாழைக் குருத்துக்கள், கோதுஇல் நறவு ஏற்கும் குப்பி என - தெளிவுள்ள தேனைக்கொண்டுள்ள புட்டில்கள் என்று கருதி, மாதரார் - பெண்கள், ஐஉற்று நோக்கும் - ஐயங்கொண்டு ஐயந்தெளிவுறப் பார்க்கின்றதான, அகன்பொழில் சென்று எய்தினான் - விரிந்த ஒரு சோலைக்குப் போய்ச் சேர்ந்தான்.

(க - து.) நளமன்னனானவன், மாங்கனிச் சாற்றைத் தாங்கிய இளவாழைக் குருத்துக்களைப் பெண்கள் தேன் நிறைந்துள்ள புட்டிலென்று கருதி ஐயங்கொண்டு ஐயந்தெளிவுறப் பார்க்கின்றதான வளனுடைய ஓர் விரிந்த சோலைக்குப் போய்ச் சேர்ந்தான் என்பதாம்.

(வி - ரை.) சூதக்கனி - மாங்கனி. சோலையில் மாவும் பலவும் வாழையும் தெங்கும் பிறவும் சூழடுத்து நெருங்கியிருப்பது இயற்கை. இவ்வாறு இருக்குமென்பதை ஏமாங்கத நாட்டு இயற்கை வளத்தை எடுத்தியம்பப் போந்த திருத்தக்கதேவர் தாம் ஆக்கியருளிய சிந்தாமணிப் பெருங்காப்பியத்தில்,

¹‘காய்மாண்ட தெங்கின் பழம்வீழக் கமுகின் எற்றிப்
பூமாண்ட தீந்தேன் தொடைகீறி வருக்கை போழ்ந்து

1. சீவகசிந், நாமகள் : 2.