ஆற்றல் படைத்தவனாகவே இருத்தல் கூடுமெனக் கருதினான். அதனால் அவன் கூறியவாறு அவ்வவ் வேலைகளில் தேர்ச்சியுடையவனே யென்று கொண்டு ‘தக்கானை இங்கே தருமின்’ என்றான் என்க. தருமின் - அழையுங்கள் என்னும் பொருளது. தருமின் என்பது முன்னிலை யேவற்பன்மை வினைமுற்று. மின் : ஏவற்பன்மை விகுதி. உரைக்க என்பது காரியப்பொருட்டாக வந்த இறந்தகாலச் செயவெனெச்சம். நளன் தேர்த்தொழில் முதலிய யாவினுஞ் சிறந்தானாகலான் ‘மிக்கான்’ என்றான். குறிப்பு வினைப்பெயர், ஈண்டு இறந்தகாலங் காட்டிற்று. (26)

360. பொய்யடையாச் சிந்தைப் புரவலனை நோக்கித்தான்
செய்ய முகமலர்ந்து தேர்வேந்தன் - ஐயாநீ
எத்தொழிலின் மிக்கனைகொல் யாதுன் பெயர்என்றான்
கைத்தொழிலின் மிக்கானைக் கண்டு.

(இ - ள்.) தேர் வேந்தன் கைத் தொழிலின் மிக்கானை கண்டு - தேரையுடைய மன்னனாகிய இருதுபன்னன் வேலைகளில் கைதேர்ந்து உயர்ந்தவனான நளமன்னனைநோக்கி, பொய்யடையா சிந்தை புரவலனை நோக்கி - உண்மையுடைய மனத்தானாகிய நளன் தன்மையை அறிந்து, செய்ய முகம் மலர்ந்து - அழகிய முகம் மகிழ்ச்சியால் பொலிவுற்று, ஐயா - ஐயனே !, நீ எத்தொழிலின் மிக்கனை உன் பெயர் யாது என்றான் - நீ எத் தொழிலில் வல்லமையுடையை, உன் பெயர் என்னவென்று வினவினான்.

(க - து.)இருதுபன்னன் நளனை நோக்கி, அவன் சொல்லியனுப்பியன உண்மையென உணர்ந்து, முகமலர்ச்சியுற்று, ‘ஐயனே ! நீ எந்தத் தொழில் வல்லை ; உன் பெயர் என்ன?’ வென்று வினவினான் என்பதாம்.

(வி - ரை.) நளன் மெய்ம்மையையே கடமையாகக் கொண்டு நடப்பவனாதலான், ‘பொய்யடையாச் சிந்தைப் புரவலன்’ என்றார். புரவலன், புரத்தலில் வல்லவன்; பாதுகாத்தலிற் சிறந்தவன் என்பது பொருளாம். செய்ய - செம்மையுடைய, செம்மை ஈண்டு அழகென்னும் பொருளில் வந்தது. ஒருவர் ஒருவரைப் புதிதாகக் காணுங்கால் காணப்படுவோர் நல்லியல்புடையராக இருப்பின், பார்ப்பவர்க்கு அவரிடத்து ஓர் கவர்ச்சிநிலை ஏற்பட்டு அவர்பால் அன்பை உண்டாக்கும்; அன்பு உண்டாயபோழ்து மகிழ்ச்சி மிகும் ; அம்மகிழ்ச்சியின் அறிகுறி முகத்தோற்றப்