392. ஆங்கவர் சொன்ன உரைகேட் டழிவெய்தி
நீங்கா உயிரோடு நின்றிட்டான் - பூங்காவின்
வள்ளம்போல் கோங்கு மலரும் திருநாடன்
உள்ளம்போல் கண்ணீர் உகுத்து.

(இ - ள்.) பூங்காவில் வள்ளம்போல் கோங்கு மலரும் திருநாடன் - பூஞ்சோலைகளில் கிண்ணம் போன்று கோங்கரும்புகள் மலர்கின்ற அழகிய நிடதநாட்டு வேந்தனாகிய நளன், ஆங்கு அவர் சொன்ன உரைகேட்டு அழிவு எய்தி - அவ்வாறு அழுதபடியே அக்குழந்தைகள் கூறிய சொற்களைக் கேட்டுணர்ந்து மனச்சோர்வுற்று வருந்தி, உள்ளம்போல் கண் நீர் உகுத்து - தன்மனம் உருகி வழிவதுபோலத் தன் கண்ணீர் கலகலவென்று பாய்ந் தோடச்சொரிந்து, நீங்கா உயிரோடு நின்றிட்டான் - தன் உடலை விட்டுச் செல்லாமல் (ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கின்ற) உயிரோடு ஒன்றும் தோன்றாமல் அசைவற்று நின்றுகொண்டிருந்தான்.

(க - து.) பிள்ளைகள் சொன்ன அம்மொழியைக் கேட்ட நளமன்னன், மிக வருத்தங்கொண்டு கண்ணீர் சொரிந்து ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கும் உயிரோடு நின்று கொண்டிருந்தான் என்பதாம்.

(வி - ரை.) ஆங்கு - அவ்விடம் என்று பொருள் கூறலுமாம். அழிவு எய்தல் - வருத்தங்கொள்ளல். நீங்கா உயிர் என்பதில் கடைக்குறைந்து நின்றது: எதிர்மறைப் பெயரெச்சம். நின்றிட்டான் என்பதிலுள்ள இடு, பகுதிப்பொருள் விகுதி. இடுபகுதிப் பொருளல்லவென்று மயங்குவாருமுளர். வள்ளம் - கிண்ணம். கோங்க மலர் கிண்ணம் போன்றிருத்தலால் உவமவுருபு கொடுத்துக் ‘கிண்ணம்போல் கோங்குமலரும்’ என்றார். தன் மக்களை நேரில் கண்டதும் மனமுருகிக் கரைய நின்றான் ஆதலால், அன்பினாற் கண்ணீர் வார நின்ற செயலுக்குத் தொழிலுவமமாக்கி ‘உள்ளம்போல்’ என்று கூறினார்.

¹‘அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும்தாழ் ஆர்வலர்
புன்கணீர் பூசல் தரும்.’

என்பது தேவர் மறையாகலான், அன்புக்கு அடையாளமாகக் ‘கண்ணீர் உகுத்’தென்ற சொற்பெய்து உரைத்தார். (59)

1. திருக்குறள் : 71.