ஆடைகள் இரண்டில் ஒன்றை அரையில் எடுத்துடுத்தினான் ; மற்றொன்றை மேலாடையாகப் போர்த்தினான் என்பதாம்.

(வி - ரை.) அம்-அழகு. பூ - பொலிவு. பொலிந்து தோற்றமளிப்பது தன் மென்மைத் தன்மையினாலாகலான் மென்மையென்று பொருள் கூறப்பட்டது. துகில் - மெல்லிய ஆடையென்பதற்கு,

¹‘வட்டும் வழுதுணையும் போல்வாரும் வாழ்வரே
பட்டும் துகிலும் உடுத்து’

என்று பிறர் துகில் என்று கூறுமாற்றால் தெளிக. உடுத்தான் - உடுத்து என முற்றெச்சமாகக் கோடலுமாம். பொருதல் - போர் செய்தல். போருக்குக் காரணமான பகையைப் போரென்றது காரியவாகு பெயர். நளனுக்கும் புட்கரனுக்கும் நட்பேயன்றிப் பகைமையில்லை. கலியின் வஞ்சத்தால் பகைமை உண்டாக்கிச் சூதாடச் செய்வித்தானாகலான் ‘பொருகலியின்’ என்றார். கோ - அரசு. தாயம் - உரிமை. தன் வழிவழியாக வாழையடி வாழை போல் தவறாமல் உரிமையாகக் கிடைத்த அரசாட்சி. அதனைச் சூதாடித் தோற்க நேர்ந்ததை ‘இழந்த கோ’ என்றார். (70)

404. மிக்கோன் உலகளந்த மெய்யடியே சார்வாகப்
புக்கோர் அருவினைபோல் போயிற்றே - அக்காலம்
கானகத்தே காதலியை நீத்துக் கரந்துறையும்
மானகத்தேர்ப் பாகன் வடிவு.

(இ - ள்.) (இவ்வாறு நளன் அவ்வாடைகளை அணிந்தவுடன்) அக்காலம் - அந்தக் காலத்தில், காதலியை கானகத்தே நீத்து - தன் காதலியாகிய தமயந்தியைக் காட்டிடத்தே விட்டுப் பிரிந்து, கரந்து உறையும் மான் அக தேர்ப்பாகன் வடிவு - மறைந்து வாழ்கின்ற குதிரை பூட்டிய தேர்ப்பாகனாகிய வாகுகன் உருவமானது, மிக்கோன் - தேவர்களுட் சிறந்தவனாகிய திருமாலின், உலகு அளந்த மெய் அடியே சார்வு
ஆக - உலகம் முழுதையும் (குறளுருவெடுத்து மூவடி யளவினதாக)
அளந்த உண்மைத் திருவடிகளே பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு, புக்கோர் அருவினைபோல் போயிற்றே - (விடாதுபற்றிச்) சார்ந்த அடியார்களின் தீராத

1. நாலடியார் : 264.