412. வேத நெறிவழுவா வேந்தனையும் பூந்தடங்கண்
கோதையையும் மக்களையும் கொண்டுபோய்த்-தாது
புதையத்தேன் பாய்ந்தொழுகும் பூஞ்சோலை வேலி
விதையக்கோன் செய்தான் விருந்து.

(இ - ள்.) தாது புதைய - மகரந்தப் பொடிமறைய, தேன் பாய்ந்து ஒழுகும் பூஞ்சோலை வேலி - தேன் பெருக்கெடுத்து ஓடுகின்ற மலர்கள் செறிந்த சோலைகளையே வேலியாகக் கொண்ட, விதையக்கோன் - விதர்ப்பநாட்டு அரசனான வீமனானவன், ‘வேத நெறிவழுவா வேந்தனையும் வேதநெறியைக் கடந்து நடவாத ஒழுக்கமுடையவனான நளமன்னனையும், பூந்தடம்கண் கோதையையும் மக்களையும் - தாமரை மலர்போன்ற
பெரிய கண்களையுடைய தமயந்தியையும் அவர்தம் குழந்தைகளையும், கொண்டு போய் விருந்து செய்தான் - (மடைப்பள்ளிக்கண்ணின்றும்) அழைத்துக்கொண்டு அரண்மனைக்குச் சென்று விருந்துண வூட்டினான்.

(க - து.) விதர்ப்பநாட்டு வேந்தனான வீமன், தன் மருகனான நளமன்னனையும் தமயந்தியையும் அவர் மக்களையும் அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்று விருந்து செய்தான் என்பதாம்.

(வி - ரை.) வேதநெறி - மறைகள்கூறிய ஒழுக்கவழி. நளன், அறநூல்களில் விதிக்கப்பட்ட நல்லனவற்றைச் செய்து தீயனவற்றை நீக்கி யொழுகுவோனாகலான், ‘வேதநெறி பிழையா வேந்தன்’ என்றார். பூ - அழகு என்னலுமாம். தடம் - அகலம். நல்லிலக்கணம் வாய்ந்த பெண்டிர்க்குக் கண்கள் பெரிதாக இருப்பது சிறந்ததென்பது உடற்கூறுவல்லார் கண்ட முடிபு. நாம் கண்கூடாகக் கண்டுவருவதுமாகும்.

¹‘அகலல்குல் தோள் கண்ணென மூவழிப் பெருகி’

என்றார் பிறரும். தமயந்தி இவ்விலக்கணமெல்லாம் பொருந்த அமைந்த பேரழகுடையளாதலின் ‘பூ தடங்கண் கோதை’ என்றார். மக்கள் என்றமையால் அவ்விருவர் மக்களைக் குறித்தது ; ஒன்றொழி பொதுச் சொல். உம்மைகள் எண்ணுப் பொருளில்

1. கலித்தொகை : 108.