கட்டளைக் கலித்துறை 149. | கண்முத் தரும்பின கொங்கைபொன் பூத்த கனிபவளத் | | தொண்முத் தரும்புமென் பெண்முத்துக் கேமுத்த முண்டமயத் | | தண்முத் தமைந்த தமனிய மேதலைச் சங்கம்பொங்கும் | | பண்முத் தமிழ்க்கொர் பயனே சவுந்தர பாண்டியனே. |
பதினான்குசீர்க் கழிநெடிலடி யாசிராய விருத்தம் 150. | பாணறா மழலைச் சீறியாழ் மதுரப் | | பாடற்குத் தோடுவார் காதும | | பனிமதிக் கொழுந்துக் கவிர்சடைப் பொதும்பும் | | பாலித்தாய் பாட்டளி குழைக்கும் | | கோணறா வுளைப்பூங் கொத்தலர் குடுமிக் | | குறுங்கணெட் டிலைச்சிலை குனித்த | | கூற்றுயிர் குடித்தாய்க் காற்றலா மலதென் | | கொடியிடைக் காற்றுமா றுளதோ | | சேணறாப் பசும்பொற் றசும்பகசும் பிருக்கும் | | சிகரியிற் றகரநா றைம்பாற | | சேயரிக் கருங்கட் பசுங்கொடி நுடங்கும | | செவ்வியிற் சிறைமயி லகவத் |
149. செவிலித்தாய் கூற்று. கண்முத்து - கண்ணீர்த்துளி. பொன் - பசலை. கனி பவளத்து ஒண்முத்து - பல்; பவளமென்றது வாயை. முத்தம் உண்டு - இத்துயரிலிருந்து விடுதலை உண்டோ; உண்டென்பது காகுஸவர மென்னும் ஓசை வேறுபாடு உடையது; இமயத்தண் முத்து - உமாதேவியார். (பி-ம்.) ‘தபனியமே’. தலைச்சங்கத்திற் பொங்கிய.
150. செவிலி கூற்று. (அடி, 1) பாண் - பாட்டு. சிவபெருமான் தம்முடைய இரண்டு திருச்செவிகளிலும் இசைபாடும் இரண்டு கந்தர்வர்களை அணிந்துள்ளாரென்பது புராண வரலாறு; “தோடுவார் காதன்றே தோன்றாத் துணையையர், பாடுவா ரோரிருவர்க்கிட்ட படைவீடே”(திருப்பாதிரிப் புலியூர்க் கலம்பகம்.) சடையாகிய காடு. அளி - வண்டு.
(2) கோண் - வளைவு. உளைப்பூ - உளையைப் போன்ற பூ; “தீங் கரும்பீன்ற திரள்பா லுளையலரி” (நாலடி. 199); உளை - தலையாட்டம். குறுங்கண் - குறுகிய கணுக்கள். நெட்டிலைச் சிலை - கரும்புவில். கூற்றென்றது இங்கே காமனை. காமனது உயிரைப் போக்கன நினக்குப் பிரிவுத் துன்பத்தை ஆற்றதல் எளிதாகும். கொடியிடை - தலைவி.
(3) சிகரி - கோபுரம். தகரம் - மயிர்ச் சாந்து. பசுங்கொடி - மகளிர். செவ்வியின் - அழகைப்போல. (பி-ம்.) ‘களி மயில்’. அகவ - ஆட.
|