பக்கம் எண் :

முத்துக்குமார சுவாமி பிள்ளைத்தமிழ்291

களிமயில் கடவிவி ணடையந முடுக்கிய புத்தேளே
    கலைமறை யெனுமுரல் வரியளி மொய்த்த மலர்க்காவே
தெளிதமிழ் பழகிய மதவலி கொட்டுக சப்பாணி
    தினகர புரிவரு தனிமுதல் கொட்டுக சப்பாணி.
        (9)

389.
கனியொடு சுவையமு தொழுகிய சொற்பயி றத்தாய்வேள்
    கணையொடு பிணையென வுலவு கடைக்கண் மடப்பாவாய்
நனைமலர் பொதுளிய வெழிலி தழைத்த குழற்கொதாய்
    நளிர்புன மிசைவளர் கலபம் விரித்த மயிற்பேடே
எனவொரு குறமக ளடிமுடி வைத்தனை முத்தேவாம்
    இறைவரு முறைமுறை பணிய விருக்கு முதற்றேவே
சினவிடை யவர்ருண் மழவிடை கொட்டுக சப்பாணி
    தினகர புரிவரு தனிமுதல் கொட்டுக சப்பாணி.
        (10)

5. முத்தப் பருவம்

390.
    குருகு நாறு செந்தளிர்க்கைக்
        கொடிநுண் ணுசுப்பிற் கோட்டிமயக்
    குலப்பூங் கொம்பு நறவூழ்த்த
        கொழுந்தா மரையோ டவிழ்ந்ததுழாய்ச்

    (2) அளியும் - முற்றிய. வெளி - சிதாகாசம். அறம் தவமொடு வளர.

    (3) கடவி - செலுத்தி. அடைய - முற்ற. வேதமாகிய வண்டுகள்.

    (4) மதவலி - மதவலியென்னும் திருநாமத்தை யுடையாய்; “சூர்மருங் கறுத்த மொய்ம்பின் மதவலி” (முருகு. 275, .)

    389. (அடி, 1-3.) இவ்வடிகளில் முருகக் கடவுள் வள்ளி நாயகியைப் பாராட்டுதல் கூறப்படுகின்றது.

    (1) தத்தாய் - கிளியே; தத்தை - கிளி, கணை - அம்பு, பிணை - பெண்மான். இரண்டு கண்ணுக்கு உவமை.

    (2) நனை -தேன், மலர்பொதுளிய குழலென்க, எழிலி தழைத்த - மேகம்போலவே தழைத்த; எழிலி - மேகம், கலபம்= கபாலம் - மயிலின் தோகை. மயிற்பேடு - பெண் மயில்.

    (3) வைத்தனை: முற்று; வைத்து என எச்சமாக்கிப் பொருள் கூறுதலும் உண்டு. இரைவர் - பிரமன் முதலியோர் (364.)

    (4) மழவிடை - இளைய காளையை ஒப்பாய்.

    390. (அடி,1) குருகு - வளையல், நாறு - தோன்றும். நுசுப்பு - இதை. பூங்கொம்பும் - உமாதேவியாரும், தாமரை நாறும் தலை - பிரமதேவர் தலை.