:: TVU ::

சிதம்பரச் செய்யுட்கோவை	417

என வாங்கு

-தாழிசை-

1.	வெள்ளெருக்குங் கரும்பாம்பும் பொன்மத்து மிலைச்சியெம
	துள்ளிருக்கும் பெருமானின் றிருமார்பி னுறவழுத்தும்
	கள்ளிருக்குங் குழலுமையாண் முலைச்சுவட்டைக் கடுவொடுங்கும்
	முள்ளெயிற்றகறையரவ முழையென்று நுழையுமால்.

அதா அன்று

2.	சிலைக்கோடு பொருமருப்பிற் புகர்முகனின் றிருமார்பில்
	முலைக்கோடு பொருசுவட்டைக் கண்டுநின் முழவுத்தோள்
	மலைக்கோடி விளையாடும் பருவத்து மற்றுத்தன்
	கொலைக்கோடு பட்டவெனக் குலைந்துமனங் கலங்குமால்.

அதா அன்று

3.	விடமார்ந்த சுடரிலைவேல் விடலைநின் மணிமார்பில்
	வடமார்ந்த முலைச்சுவட்டைக் கண்டுதன் மருப்பெந்தை
	தடமார்பம் விடர்செய்யச் சமர்செய்தான் கொல்லென்று
	கடமார்வெங் கவுட்சிறுகட் கயாசுரனை வியக்குமால்.

அதனால்

-சுரிதகம்-

	சிலைமுகங் கோட்டுமச் சில்லரித் தடங்கண்
	முலைமுகங் கோட்டின ணகுமால்
	மலைமுகங் கோட்டுநின் மற்புய மறைந்தே.

இது தரவு ஒன்றும் தாழிசை மூன்றும் இடையிடை தனிச்சொல்லும் பெற்றுச் சுரிதகத்தால் இறுதலின், சிஃறாழிசைக் கொச்சகம்.

(66)

எனவாங்கு என்றது தனிச்சொல்.

(தாழிசை.) 1. பொன்மத்து - ஒருவகை ஊமத்தமலர். கடு - விடம். முழை: 673.

அதா அன்று என்பது தனிச்சொல்.

2. புகர்முகன் - விநாயகக் கடவுள். முழவுபோன்ற தோளாகிய மலை. அதா அன்று என்பது தனிச்சொல்.

3. வேல் விடலை - முருகக் கடவுள். தன்னென்றது கயாசுரனை. விடர் - பள்ளம். கயாசுரனோடு இறைவன் போர்புரிந்த செய்தி கந்தபுராணம், ததீசி யுத்தரப் படலம், 128-146-ஆம் செய்யுட்களால் அறியப்படும்.

அதனால் என்பது தனிச்சொல்.

(சுரிதகம்.) சிலை: புருவம். தடங்கண் - உமாதேவியார்.