-தரவு- 547. | ஒருநோக்கம் பகல்செய்ய வொருநோக்க மிருள்செய்ய | | இருநோக்கிற் றொழில்செய்துந் துயில்செய்து மிளைத்துயிர்கள் | | கருநோக்கா வகைகருணை கண்ணோக்கஞ் செயுஞானத் | | திருநோக்க வருணோக்க மிருநோக்குஞ் செயச்செய்து | | மருநோக்கும் பொழிற்றில்லை மணிமன்று ணடஞ்செய்வோய். |
-தாழிசை- 1. | கடிக்கமலப் பார்வைவைத்துங் கண்ணனார் காணாநின் | | அடிக்கமல முடிக்கமல மறியாதே மறிதுமே. | 2. | முத்தொழிலின் முதற்றொழிலோன் முடியிழந்தான் றனையிகழ்ந்த | | அத்தொழிலிற் கெனிற்றமியே மறிதொழிற்கும் வல்லமே. | 3. | இருக்கோல மிட்டுமின்னு முணராதா லெந்தைநின் | | திருக்கோல மியாமுணர்ந்து சிந்திக்கக் கடவமே. | 4. | நான்மறைக்குந் துறைகண்டார் தோளிழந்தார் நாவிழந்திங் | | கூன்மறைக்க மறைப்புண்டே முய்த்துணர்வு பெரியமே. |
547. (தரவு.) ஒரு நோக்கம் பகல் செய்ய - வலத்திருக்கண்ணாகிய சூரியன் பகலை உண்டாக்க; திவாகரனென்னும் பெயர் சுரியனுக் குளதாதலைக் காண்க. ஒரு நோக்கம் இருள் செய்ய - இடத்திருக்கண்ணாகிய சந்திரன் இருளை உண்டாக்க (474); “பகற்செய்யுஞ் செஞ்ஞாயிறும், இரவுச் செய்யும் வெண்டிங்களும்” (மதுரைக். 7-8). ஞானத்திரு - ஞானமகள். (பி-ம்.) ‘செய்ஞ்ஞானத் திருநோக்க வருநோக்கம்’.
(தாழிசை.) 1. பாரவை வைத்தும் - கண்ணைவைத்தும். மலம் முடிக்க அறியாதே மென்க. இத்தாழிசையோடு, 338-ஆம் செய்யுள் ஒப்பு நோக்கற்பாலது. அறிதுமே; ஏகாரம், எதிர்மறைப் பொருளது; பின் வரும் ஏகாரங்களுக்கும் இங்ஙனமே பொருள் கொள்க.
2. முதற்றொழிலோன் - பிரமதேவன். தனை - நின்னை. இகழ்ந்த அத் தொழிலின் பொருட்டு முடியை இழந்தான். (பி-ம்) ‘தலையிழந்த’,
3. இருக்கு ஓலம் இட்டும் - வேதம் முறையிட்டு முழங்கியும்.
4. துறைகண்டார் - வியாசமுனிவர். தோள் - இங்கே கை. தோள் இழந்த வரலாற்றை 466, 493-ஆம் செய்யுட்களிலும் குறித்தனர். நா இழந்து - தாம் கூறிய கூற்றின் பயனை இழந்து; நாவென்றது ஆகுபெயர்; “வாயிழந் பருந்தவன் மறைந்தான்” (அரிச்சந்திர,)என்பது போன்றது. ஊன் - தேகாபிமானம்.
|