590. | அடங்கா வைம்புல னடங்கினார்க் கம்ம | ஒடுங்கா வைம்புல னுளத்தினு முளவே, அவைதாம் | செவிப்புல னறியா வகத்தொலி யொன்றே | மெய்ப்புல னறியாத் தட்பமற் றொன்றே5. | கட்புல னறியாக் கதிரொளி யொன்றே | நாச்சுவை யறியா நறுஞ்சுவை யொன்றே | மூக்குயிர்த் தறியா முருகுமற் றொன்றே | பேரா வின்பமிப் பெற்றியிற் றிளைக்கும் | ஆரா வின்பமொன் றார்ந்தனம் யாமே, அதுவே10. | கரையெறிந் தார்க்கும் பொருபுனற் படுகரிற் | பணிலமீன் றளித்த மணிநிலாப் போர்ப்பத் | தருணவெள் ளெகினந் தன்னகத் தடங்க | அருண முண்டக மகவிதழ் முகிழ்ப்பது | தெண்டிரை யுடுத்த தீம்புனன் மடந்தை15. | வெண்டுகிற் படாஅம் விரித்தனள் போர்த்து | வள்ளவாய்க் கமல மலர்க்கையால் வளைத்துப் | பிள்ளைவெள் ளெகினம் பிடிப்பது கடுக்கும் | காசுலாம் பசும்பொற் கடிமதிற் கமலை | மாசி லாமணி ஞானசம் பந்தனென்20. | றருந்தவர் துதிப்பவோர் பெரும்பெயர் நிறீஇப் | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |
590. (அடி, 1-9) சிவயோகாநுபவத்தின்கண் நுகரும் உண்முக நுகர்ச்சிகளை இவ்வடிகளிற் கூறுகின்றார். அடங்கா ஐம்புலனென்றது புறத்தே நுகரும் நுகர்ச்சிகளை. உளத்தினு முளவே யென்பதை விரிக்கின்றார். ஐம்புலன் - ஐம்பொறிகளால் நுகரப்படும் பொருள்கள். மெய்ப்புலன் - மெய்யாகிய இடம். தட்பம் - குளிர்ச்சி. முருகு - நறுமணம்.
(10-18) திருவாரூர்த் தடாகச் சிறப்புக் கூறப்படும்.
படுகர் - நீர்நிலை. பணிலம் - சங்கு. மணி - முத்து; எழுவாய். தருணம் - இளமை. எகினம் - அன்னப்பறவை. அருண முண்டகம் - செந்தாமரை. முகிழ்ப்பது - குவிதல். புனல் மடந்தை - நீராகிய மகள். முகத்தின் ஒளிக்கு அம்மகளின் துகிலும் தாமரைக்கு அவள் கையும் உவமை. முத்தின் ஒளியை நிலவெனக்கருதித் தாமரை குவிந்தது; இது திரிபதிசயவணி.
|