| பூணு மாசைமற் றொன்றே யுடல்விடும் | | போது நன்மணி கர்ணிகைப் பூந்துறை | | பேணு மாறு பெறவேண்டு மப்புறம் | | பேயொ டாடினு மாடப் பெறுதுமே. |
616. | பெற்ற மூர்வதும் வெண்டலை யோட்டினிற் | | பிச்சை யேற்றுத் திரிவதும் பேய்களே | | சுற்ற மாகச் சுடலையில் வாழ்வதும் | | தோலு டுப்பதுந் தொண்டர்க் கரிதன்றாற் | | கற்றை வார்சடைக் காசிப் பதியுளீர் | | கற்பந் தோறுங் கடைநா ளுலகெலாம் | | செற்று மீளப் படைக்கவும் வேண்டுமே | | தேவ ரீர்பதஞ் சிந்திப்ப தில்லையே. |
நேரிசை வெண்பா 617. | இல்லாளே முப்பத் திரண்டறமுஞ் செய்திருப்பச் | | செல்லார் பொழிற்காசிச் செல்வனார் - மெல்லப் | | பரக்கின்ற புண்ணீர்ப் படுதலைகொண் டையம் | | இரக்கின்ற வாறென்சொல் கேன். |
மணிகர்ணிகை - கங்கைத் துறைகளுள் ஒன்று; இறந்தவர்களுக்குக் காதில் பிரணவத்தை உபதேசித்தருளுதலின் இத்துறை இப்பெயர் பெற்றது; மந்திரம் இறப்பவருடைய காதுக்கு அலங்காரமாகும் இடம் என்றும் பொருள் கூறுவர் ஒரு சாரார்; மணி - பிரணவமந்திரம். மணிகர்ணிகைத் துறையில் இறப்பவர் சிவசாரூபம் பெறுதல் நூற்றுணிபாதலின் அத்துறையில் உடல் விடுதலை வேண்டினார். பேயொடாடுதல் சிவபெருமான் இயல்பு. அவ்வியல்பு தமக்கு வருமென்றபடி. (பி-ம்.) ‘ஆடிப்பெறுதுமே’.
616. பெற்றம் - இடபம். தோல் - புலித்தோல். அரிது - பன்மை ஒருமை மயக்கம். கடை நாளில். செற்று - அழித்து. சிவபெருமான் செயலைச்சாரூபம் பெற்றவர் செயலாகக் கூறியபடி. பதமென்றது சாரூப பதவியை. பெற்ற மூர்தல் முதலியன அடியேங்களுக்கு எளியனவாயினும், உலகங்களை அழித்துப் படைத்தல் எங்களுக்குத் துன்பம் தருமே; என் செய்வோமென்றபடி. அப்பதவியை யாம் சிந்திப்பதில்லை யென்பது பழிப்பதுபோல்ப் புகழ்தலென்னும் அணியின் பாற்ப்படும்.
617. இல்லாள் - மனைவி; இங்கே, உமாதேவியார்; பொருளில்லாதவளென்று வேறொரு பொருள் தோற்றியது, செல்வனார் - அகிலேசர்; செல்வ முடையவரென்னும் பொருள் தோற்றியது, புண்ணீர் - இரத்தம். ஐயம் - பிச்சை.
பொருளில்லாதவளாகிய மனைவி முப்பத்திரண்டு அறங்களையும் செய்யச் செல்வராகிய கணவர் தலையோட்டில் பிச்சையெடுப்பது என்ன வியப்பு என்றபடி.
|