ஆராய்ச்சி49

யுற்று நிற்கும் என்னை மன்மதன்கணை கொல்லுகின்றது” (176) என்று தலைவன் தலைவியினிடம் முறையிடுவதாக உள்ள அகத்துறைச் செய்யயுளொன்றில், போரில் தோற்றோடினவரைக் கொல்லதல் அறமன் றென்னும் புறத்துறைச் செய்தியைக் குறிப்பாற் புலப்படும்படி அமைத்தார்.

வென்றோர் வாகை முடிக்கும் மரபை,

“.....................பானுப்
 பகைவன் முதலாய பாலருடன் சிங்க
 முகனைவென்று வாகை முடித்தோய்”
(1:8-9),
“.....................மதவேள்
 வாகை முடித்திடம் வல்லனே”
(609)
என்பவற்றில் உணர்த்தினார்.
போர்க்களம் வென்றோருக்கரிய தென்னும் செய்தியை,

“செயல்பாய் கடற்றானை செங்களங் கொளவம்மை
 திக்குவிச யன்கொண்டநாள்”
(56)
என்பதில் வெளிப்படுத்தினார்.
தோற்றோரது கொடியை வென்றோர் கைக்கொள்ளும் வழக்கை,

“.....................கருப்பு வில்லியைக் காய்ந்தநாட்
 கைப்ப தாகை கவர்ந்து கொண்டதொர் காட்சி”
(154)
என்பதிலும், வெற்றிகொண்டோர் தாம் வென்ற இடத்தை எல்லைக்கல் நிறுவி வரையறுக்கும் முறையை,

“இமயத் தொடும்வளர் குலவெற் பெட்டையும்..........புரந்து”
(40)
என்பதிலும் அமைத்துள்ளார். வென்றோர், போர்க்களத்தில் இறந்தோருடைய தசை முதலியவற்றைப் பேய்கள் உண்ணும்படி செய்து களவேள்வி இயற்றுதலைப் பிறப்பொருள் நூல்களும் பரணி நூல்களும் எடுத்துக் கூறும்; இவர்,

“....................அவுணர் படக்கள வேள்விசெயாக்
 கொற்ற மகட்புண ருஞ்சுடர் வேலவ”
(387)
“சமர்விளை யாடிச் செங்கள வேள்வி செயும்”
(437)
என இரண்டிடங்களில் அதனைக் குறித்தனர்.
    போரில் வென்றோர் பிறகு நன்னீரில் நீராடுதலை மண்ணுமங்கல மென்னும் துறையிலமைப்பர் (பு.வெ.224);

“எண்டிசை யுந்தனி கொண்டு புரந்து.......வாடு மடப்பிடி”
(40)
என்பது அத்துறையின்பாற் படுவதேயாகும்.