முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை முறுவற்குறிப்புணர்தல் தனிவா னவர்நந் திருவெங்கை வாணர் தழலெறிப்ப முனிவா னகைசெய் நகைபோல்வ தன்றிம் முகிண்முலையார் பனிவாண் மதிமுகத் தேயெனை யாளப் பரிவின்மனக் கனிவா லெழுநகை யீதம்பி காமக் கடலினுக்கே. (19) முயங்குதலுறுத்தல் கொங்கைக் குவடு மணியல்குற் பாம்புங் குறுமுனிவன் அங்கைத் தலமடங் காவிழி வாரியு மாங்கிருப்ப வெங்கைப் பழமலை யாரரு ளாலவ் விசும்பறியா மங்கைப் பருவத் திவள்வா யமுதிங்கு வாய்த்ததுவே. (20) புணர்ச்சியின் மகிழ்தல் தாண்டுஞ் சினவிடை யெம்மான் றனிவெங்கைத் தண்சிலம்பில் யாண்டும் பெறலரு மின்பமெல் லாமைம் புலனுமின்று தூண்டுஞ் சுடரென நின்றவிம் மாதரிற் றுய்த்தனவால் வேண்டும் பொருணமக் கேதோ வினியிந்த மேதினிக்கே. (21) புகழ்தல் புறந்தாழ் குழலுமை பங்காளர் வெங்கை புரத்தர்வெற்பிற் குறைந்தா லிவணுத லொவ்வாய் நினது குறைநிறைந்தாற் சிறந்தா யிழைமுக மொவ்வாய் விளங்குஞ் செழுங்கலையால் நிறைந்தாலென் னன்றிக் குறைந்தாலென் னெங்கட்கு நீமதியே. (22) வன்புறை அணிந்துழிநாணியதுணர்ந்து தெளிவித்தல் மன்றா டியதிரு வெங்கைபு ரேசர் மணிவரைமேல் நன்றா யணிகுவ னென்றாலு நின்பெரு நாணையஞ்சிக் குன்றா ரெதிரொலி போலநின் பாங்கியர் கோலணியா இன்றா யிழையணிந் தேன்வெரு வேனெஞ் சிளங்கொடியே. (23) 19. தழல் எறிப்ப-அனல்வீச. முனிவால் நகைசெய்-சினத்தினால் நகைத்தலைச் செய்கின்ற. அம்பி-தெப்பம்; புணை. தனி-தனக்கு ஒப்பில்லாத. பனி-குளிர்ச்சி. பரிவு-இரக்கம். வாள்-ஒளி. மதி-இங்கே திங்கள். இவள் புன்முறுவல் காமக்கடலைக் கடப்பதற்குப் புணையாயிற்றாம். அம்முறுவல் பரிவொடு தோன்றுதலின் அவ்வாறாயிற்றென்க. 20. கொங்கைக்குவடு-கொங்கையாகியமலை. விழிவாரி-விழியாகிய கடல். குவடு-உச்சி; அங்கை என்பதை அகம் கை எனப்பிரிக்க. அங்கை என்பது உள்ளங்கை. ஆங்கிருப்ப-தொழிற்படாமல் வறிதே யிருக்கவும். 21. தாண்டும் சினவிடை-தாண்டிச் செல்லுதலையுடைய சினம் பொருந்திய காளை. “கண்டுகேட் டுண்டுயிர்த் துற்றறியும் ஐம்புலனும் ஒண்டொடி கண்ணே யுள.”என்பவாகலின் இவ்வாறு கூறினான். ஐந்திந்திரியங்களும் இன்பமெல்லாந் துய்த்தன என்க. 22. தாழ்-தொங்குகின்ற. திங்கள் கலை குறைந்தாலும் அன்றி வளர்ந்தாலும் இவள் முகத்துக் கொவ்வாது என்பதாம். இதனால் இவளது நலம் பாராட்டலாயிற்று. சிறந்த ஆயிழை-சிறந்தாயிழையென நிலைமொழி யீற்றகரந் தொகுத்தலாயிற்று. “புகழ்புரிந் தில்லிலோர்க் கில்லை” என்ற விடத்துப் போல. 23. மன்று-பொன்னம்பலம். நாணை-வெட்கத்தை. கோல்-செய்கின்ற. வெருவேல்-அஞ்சாதே. வரை-இங்கே மலை; இது மூங்கில் வளரப் பெறுதலால் இப்பெயர் பெற்றது.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்