| 9. திருவெங்கைக்கோவை |
|
| ஒழிந்ததுவினாதல் |
| |
| |
விழித்தே மதனைப் பொடித்தார்செவ் வாம்பன் மிஞிறுவப்பச் சுழித்தே னுமிழ்வயல் வெங்கையி லேகடற் றோட்டலரை யொழித்தே வருமட வீரளி யேனின் றுளம் வருந்த மொழித்தே னிலாததென் னோவுங்கள் வாய்க்கு முதமலர்க்கே.
|
(76) |
| |
| யாரேயிவர்மனத்தெண்ணம்யாதெனத் தேர்தல் |
| |
| |
ஊரேதென் பாரதை விட்டே யருகுவந் தும்முடைய பேரேதென் பார்கரி கண்டதுண் டோவெனப் பேசிநின்று வாரேறு கொங்கைக் குடநோக்கு வார்வெங்கை வாணர்வெற்பில் ஆரே யிவர்மனத் தெண்ணமென் னேயென் றறிந்திலமே.
|
(77) |
| |
| எண்ணந்தெளிதல் |
| |
| |
ஊர்கேட் கவுநம் பெயர்கேட் கவுநின் றுழல்பனைக்கைக் கார்கேட் கவும்வந் தவரே யலரிவர் கன்னியுமை சீர்கேட்கு மையர்தென் வெங்கையி லேயிவள் செய்யவிள நீர்கேட்க வந்தவ ரேபற்று காம நெருப்பினுக்கே.
|
(78) |
| |
| தலைவன்கையுறையேந்திவருதல் |
| |
| |
கொடையாளர் கையிற் பொருள்போற் சிறுமென் கொடிபுரையும் இடையா ளிகுளை யுடனிருந் தாளினி யேதுகுறை விடையா னிணையிலி வெங்கைப் பிரான்றன் விழிக்குடைந்தோன் படையான மெலிந்தவெல் லாநெஞ்ச மேமுன் பகருதுமே.
|
(79) |
| |
|
| |
76. பொடித்தார்-நீறாக்கியவர். மிஞிறு-வண்டுகள். அளியேன்-ஏழையேன். 77. வார்ஏறு-கச்சணிந்த. கச்சினைக்கிழித்து வெளிப்பட்ட எனலுமாம். 78. நின்றுழல் பனைக்கைக்கார் என்றது யானையை. சீர்-அழகின் பெருக்கம். யானை பனைமரம் போன்ற கையை உடையதாகலின் “பனைக்கைக்கார்” என்றார். “பனைக்கை மும்மத வேழமுரித்தவன்” என்றார் பிறரும். 79. கொடையாளர்-வள்ளன்மையுடையவர். புரைதல்-நிகர்த்தல். விழி-நெற்றிக்கண். உடைதல்-தோற்றல். மெலிதல்-இளைத்தல்.
|
|
|
|