முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை பாங்கியச் சுறுத்தல் பால்கொண்ட வத்தி யெனவே யுடல்வடுப் பட்டவெமர் வேல்கொண்ட தம்முடற் புண்ணிலிட் டேவளை வேனிமிர்ப்பார் சேல்கொண்ட கண்ணி யிடத்தார் திருவெங்கைச் சேயிழைக்கு மால்கொண்டு நின்றுழ லேல்விரைந் தேகுக மன்னவனே. (99) தலைவன்கையுறைபுகழ்தல் கொண்டலங் கண்டர் திருவெங்கை வாணர் குளிர்சிலம்பிற் றண்டளிர் வென்றசிசந் தாண்மட வீர்நுந் தடமுலையாம் முண்டக மென்முகை மேல்வாழ வூசி முனையினின்று வண்டவஞ் செய்திங்கு வந்தகண் டீரிம் மணிவடமே. (100) பாங்கி கையுறைமறுத்தல் மல்லார்க்குந் தோளண்ணலேவெங்கை வாணர் வரையிற்பெண்கள் எல்லார்க்கும் வந்த விடைபோல்வ தன்றிங் கிவட்கன்றியே வில்லார்க்கு நின்னணி கொங்கையிற் காணிலெம் வேடரென்னும் பொல்லார்க்கு றங்கும் புலிவா யிடறுதல் போன்றிடுமே. (101) ஆற்றாநெஞ்சினோடவன்புலத்தல் பாமாலை கொண்ட திருவெங்கை வாணர் பனிவரைமேல் மாமாலை நண்ணிய வென்னெஞ்ச மேயிவ் வரியளிகள் தாமாலை மென்குழ லார்தமை வேண்டினந் தாண்முறித்த பூமாலை யேறுங்கொ லோவவர் வார்முலைப் பொற்குன்றமே. (102) 99. வளைவேல்-வளைந்த வேல். சேயிழை-அன்மொழித்தொகை. செவ்விய அணிகலன்களை அணிந்தவள் என்பது பொருள். மால்-காம மயக்கம். 100. கொண்டல்-முகில். முண்டகம்-தாமரை. முகை-மொட்டு. ஊசி முனையில் நிற்றலாவது ஊசி நுனியாற் கோக்கப்படுதல். 101.01. மல்ஆர்க்கும்-மற்போரின் பொருட்டு ஆரவாரித்துக் கொண்டிருக்கும். வில்ஆர்க்கும்-ஒளிவீசும். நின்னணி-நீ கையுறையாகத் தரும் அணிகலம். 102.02. மாமாலை-பெரிய மயக்கத்தை. தாம்-தாவுமென்பதன் விகாரம். வார்-கச்சு.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்