முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை பாங்கி தலைமகளவயவத்தருமை சாற்றல் மந்தா கினியணி வேணிப்பி ரான்வெங்கை மன்னவநீ கொந்தார் குழன்மணி மேகலை நூனுட்பங் கொள்வதெங்ஙன் சிந்தா மணியுந் திருக்கோ வையுமெழு திக்கொளினும் நந்தா வுரையை யெழுதலெவ் வாறு நவின்றருளே. (107) தலைமகன்றன்னைத்தானேபுகழ்தல் ஐயா னனமுடை யார்வெங்கை வாண ரணிவரைமேற் பொய்யா விளமுலை மங்கைநல் லாரிடை பொய்யென்பதை மெய்யாகச் சாதித் தெழுதா விடிற்புகழ் வேண்டியயான் கையா லெடுத்தது தூரிகை யேயன்று காரிகையே. (108) பாங்கியருளியல்கிளத்தல் வென்றிப் படைநன் மழுவுடை யார்திரு வெங்கையிலே குன்றிற் பொலியுங் குவிமுலை யாளொடு கூடவெண்ணி நின்றிப் படிதளர் வேலண்ண லேயென்று நீக்கமற அன்றிற் பெடையொடு வாழ்வதன் றோபனை யாவதுவே. (109) பாங்கிகொண்டுநிலைகூறல் மூலத் தனிமுத லானார் திருவெங்கை மொய்வரையாய் நீலத் தடங்கண்ணி னாட்குன் குறைசொல நேர்ந்திலளேற் கோலத் தளிரியன் மாதின் கருங்கட் குடங்கவரத் தாலத் திவர்க நினையாவர் பின்னைத் தடுப்பவரே. (110) 107.07. மந்தாகினி-விண்ணகக் கங்கை. கொந்து-பூங்கொத்துகள். நுட்பம்-நுண்மை. நந்தா-கெடாத. ஆர்தல்-பொருந்தல். 108.08. ஐயானனம்-ஐந்து திருமுகம். அவை ஈசானம், தற்புருடம், அகோரம், வாமம், சத்தியோசாதம் என்பன. இவை ஐந்தும் ஐந்தொழில்களையும் நடத்துவன. தூரிகை-ஓவியமெழுதுங் கோல். 109.09. வென்றிப் படை-வெற்றியைத் தருகிற படை. அன்றில்-கிரௌஞ்சப் பறவை. நீ பனைமடலைக்கொண்டு மடலேறப் பனை மடலையழிப்பதாகக் கூறுகிறாய் ; எந்நாளும் இணைபிரியாதவைகளாகிய அன்றில்கள் அம்மரத்தில் வாழ் கின்றன. அவை மரத்தைப் பிரிய நேரும் என்றாள். 110.10. மொய்-வலிமை. நேர்ந்திலளேல்-உடன்படாளாயின். தாலத்து-பனை மரத்தின். கட்குடத்தைக் கவரப் பனையிலேறுக என்னும் பொருளுந் தொனிக்கின்றது.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்