முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை தலைவி யிளைமைத்தன்மை பாங்கி தலைவற்குணர்த்தல் பொடிக்கின்ற கொங்கை யிடைவருத் தாமுனம் பூவிரவி முடிக்கின்ற கங்குல் களம்வருத் தாமுன முத்தலைவேற் பிடிக்கின்ற வங்கையர் வெங்கையி லேயிளம் பெண்ணினுக்கா வடிக்கின்ற வேலண்ண லேயென்கொ லோசொல் வருந்துவதே. (111) தலைவன் றலைவி வருத்தியவண்ண முரைத்தல் கருவுக்கு மாமருந் தானார்தென் வெங்கைக் கனகவெற்பிற் பொருவுக்கு மாறொன்றி லாதெழுந் தோங்கிய பூண்முலையாய் திருவுக்கு மாலைத் தருமெழில் கூர்நுந் திருந்திழைக்கு மருவுக்கு வாசனை போல்வந்த தாலென்னை வாட்டுவதே. (112) பாங்கி செவ்வியருமை செப்பல் கிளிக்குஞ் சுவையமு தூட்டாளக் கிள்ளைசொற் கேட்டுவவாள் குளிக்குஞ் சுனையிற் குளியாள் சிலம்பெதிர் கூவுகிலாள் அளிக்குந் தொழிலுடை யார்வெங்கை வாண ரணிவரைமேல் துளிக்குஞ்செந் தேன்மலர்த் தாரா யவட்கென்ன சொல்லுவனே. (113) தலைவன் செவ்வியெளிமைசெப்பல் தேன்வந்த கொன்றைச் சடையாளர் வெங்கைச் செழுஞ்சிலம்பில் கான்வந்த வேரிப் புனற்கோர் சிறுவழி காட்டுதல்போல் யான்வந்த வாறு சிறிதுரைத் தாலிடை யீடின்றியே தான்வந்து குங்குமக் கொங்கைக ளாரத் தழீஇக்கொளுமே. (114) 111.11. பொடித்தல்-அரும்புதல். விரவல்-கலத்தல். கங்குல்-இரா; அஃது இரவைப்போலுங் கூந்தலையுணர்த்திற்று. வடித்தல்-கூர்மையாக்குதல். 112.12. பொருவுக்கு-ஒப்புச் சொல்வதற்கு. மால்-ஆசைப் பெருக்கம். கூர்தல்-மிகுதல். மரு-மணம். 113.13. அளிக்குந் தொழில் உடையார்-காக்குந் தொழிலையுடையவர். உவவாள்-மகிழாள். 114.14. கொன்றை-இருமடியாகு பெயர். கான்-காடு. ஏரி-பெருநீர்நிலை. இடையீடு-தடை.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்