முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை முன்னின்றுணர்த்தி யோம்படைசாற்றல் அந்திப் பொழுதிற் பெடைதா மரையு ளகப்படநோம் புந்திச் சுரும்பு கதிர்வருங் காறும் புறந்திரியும் நந்திக் கொடிவலங் கொண்டோன் றிருவெங்கை நாட்டிறைவ சிந்தித் தெமைமற வாதிரு நீநின் றிருவுளத்தே. (157) கிழவோன்றஞ்சம் பெறாது நெஞ்சொடுகிளத்தல் தூற்றிக் கடிமலர்ப் பைந்தேன் கவர்ந்து சுரும்பினங்கள் ஏற்றிக் குவடுற வைத்தாங் கிதணி னிருந்தவரை நீற்றிற் றிகழ்வடி வார்வெங்கை வாணர் நெடுஞ்சிலம்பிற் போற்றிக் குறவர்வைத் தான்மன மேயென் புரிகுவமே. (158) பகற் குறியிடையீடு இறைவனைப்பாங்கி குறிவரல்விலக்கல் கானக் குறவர் திருவெங்கை வாணர் கனகவெற்பில் ஏனக் குரலரி வான்குறித் தாரன்னை யென்பவளும் மானக் கயல்விழி யாள்குர லீர வருவதுபோற் றேனக் கலர்தொடை யாய்வரு வாளித் தினைப்புனத்தே. (159) இறைவியைக் குறிவரல்விலக்கல் மாடுண்ட வீரப் பிறையார்தென் வெங்கை வரையினிலுன் சேடுண்ட கொங்கைப் பசலைகண் டேதினைக் காப்பயிர்த்துத் தோடுண்ட காதுடை யாயன்னை தானுந் துணிந்திலளீ யோடுண்ட கூழென வேமறு காநிற்கு முள்ளமுமே. (160) 157., பெடை-பெண்வண்டு, அகப்பட-சிக்கிக்கொள்ள. சுரும்பு-ஆண்வண்டு. புறம்திரியும்-புறத்தே திரிகிற. 158. தூற்றுதல்-இறைத்தல். கடி-மணம். பரண்மீதிருந்தவர் என்றது தலைவியை. வடிவு-திருமேனி. போற்றுதல்-சிறைப்படுத்தல். புரிதல்-செய்தல். 159. கானம்-காடு. அரிவான்- அரிய. அரிதல்-கொய்தல். குறித்தல்-நினைத்தல். குரல்-தினைக்கதிர். ஈர்தல்- கொய்தல். நகுதல்-விளங்குதல். தொடை-மாலை; தொடுக்கப்பெறுவது தொழிலாகு பெயர். 160. தோடுண்ட-தோடணிந்த. மாடுண்ட-செல்வமாகக் கொண்ட. ஈரம்-குளிர்ச்சி. சேடு-அழகு; இளமை திரட்சி என்பனவுமாம். அயிர்த்தல்-ஐயுறல். துணிதல்-உறுதி செய்தல். மறுகுதல்-மயங்குதல்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்