முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

9. திருவெங்கைக்கோவை நிலவு வெளிப்படுதல் ஒழுங்கி யிருந்த சடையாளர் வெங்கை யொருவர்வெற்பில் புழுங்கி யிருந்த மனத்தன்பர் தாம்வந்து போமளவும் மழுங்கி யிருந்து மிளிர்திங் களையொரு வாளரவம் விழுங்கி யிருந்து விடாதுகொ லோதளிர் மெல்லியலே. (209) கூகை குழறுதல் நாகா பரணர் திருவெங்கை நாயகர் நல்லடிக்கன் பாகா தவரெனக் கூகூவென் றத்தி யதிலிருந்து நீகா வலரை விலக்குகின் றாயுயிர் நீத்திலனேற் கூகாய் நினதடல் காண்பேன் விடியிற் கொடிமுன்னமே. (210) கோழி குரல்காட்டல் வாய்மை யெனினும் புலரியைக் கூறுதல் வாரணங்காள் சேய்மை யறுநங் கொழுநர்தங் கூட்டஞ் சிதைத்தெமக்குத் தீமை பயந்தமை யால்வெங்கை நாயகர் செய்தவறத் தூய்மை யுணர்ந்தவர் வாய்மையன் றாமெனச் சொல்லுவரே. (211) வரைதல் வேட்கை தலைமகளைப்பாங்கி பருவரல் வினவல் என்னிடத் துற்ற குறையுள வோநம்மை யீன்றவன்னை தன்னிடத் துற்ற முனிவோ வுலகந் தருமிமய மின்னிடத் துற்ற பழமலை யார்திரு வெங்கையன்னாய் நின்றிடத் துற்றதென் னோவுரை யாய்நின் னினைவினையே. (212) அருமறை செவிலி யறிந்தமைகூறல் வேலையி லேவரு நஞ்சமுண் டார்திரு வெங்கைவெற்பில் மாலையி லேவண் டிசைபாடு மென்குழல் வாணுதலாய் சோலையி லேநங் கொழுநர்வந் தேகதிர் தோன்றுசிறு காலையி லேதரு மாலையன் னோவன்னை கண்டனளே. (213) 209.09. ஒழுங்கி-ஒழுங்காகி. புழுங்குதல்-வருந்துதல். மழுங்கி-ஒளிகுன்றி. மிளிர்தல்-விளங்குதல். 210.10. பிறவிப் பெருங்கடற்கொரு மரக்கலமாதல்பற்றி இறைவன் திருவடியை நல்லடி யென்றார். அன்பு-ஆகுபெயர். காவலர்-அரசர்(தலைவர்) அத்தி-ஒருமரம்; என்புக் குவியலுமாம். விலக்கல்-தடுத்தல். கூகாய்-கூகை; விளி. கொடி-காக்கை. 211.11. வாய்மை-உண்மை. புலநீ-வைகறை. சேய்மை-தொலை. கொழுநர்-கணவர். கூட்டம்-கூடுதல். 212.12. முனிவு-சினம். இமயமின்-மலையரையனீன்ற மின்கொடி போல்வாள். இடம்-இடப்பாகம். நினைவு-கருத்து. 213.13. வாணுதலாய்-ஒளி பொருந்திய நெற்றியை உடையவளே.சிறு காலை-கதிரவன் தோன்றுஞ் சமயம்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்