| 11. திருவெங்கையுலா |
|
| |
280 மாரவே ளம்பாக்கின் வார்புருவக் கென்சிலையும்
நேருமே யென்னு நெடுங்கண்ணாள் - சீருலாங்
காரளகம் வின்னுதல்வேற் கண்குமிழ்மூக் கூசல்கா
தாரமெயி றாம்பலித ழாடிகவுள் - வேரறோள்
காந்தளங்கை யோதிகொங்கை காயமிடை வாழைதொடை
மாந்தளிர்செந் தாளென்று மாதரெனப் - போந்தவர்கள்
எல்லார்க்கு மொப்ப விசைப்பவற்றை யொப்பாக்கல்
பொல்லா தெனவுயர்ந்த புத்தமுதம் - நில்லாமல்
மாதவர்கண் மால்கொள்ள மால்கொண்ட பெண்ணுருவும்
யாதுமழ கில்லை யெனவந்தாள் - கோதில்
|
(271) |
| |
| |
285 துறவறமொன் றுண்டென்று சொல்லுமுறை தற்கண்
ணுறுமளவு மென்னு முருவாள் - பொறியரவும்
மந்தர வெற்பு மறிகடலு மின்றமுதந்
தந்தருளுஞ் செவ்வாய்த் தளிரியலாள் - செந்திருவோ
டொத்தக லாத வுயிர்ப்பாங் கியைவிளித்து
முத்த மணல்பரந்த முன்றில்வாய் - இத்தலையில்
வென்றா ளுடைந்தாள் விரிபசும்பொற் பூண்கொள்க
என்றாள் பொருந்தி யிளந்தளிர்க்கைக் - கன்றாடக்
காமர் மணிமே கலைகலிப்பப் பூணொலிப்பச்
சேமவிடை யின்றென்று தேராத - தாம
|
(276) |
| |
| |
290 முலைமேற் றுகினுடங்க முண்டகச்செம் போதில்
சிலைமேற் சிறுவியர்வு சேரத் - தலைமேல்
சுரும்பரெழுந் தார்ப்பத் துகண்மாலை தூர்ப்பக்
கருங்குவளைக் கண்பிறழ்வு காட்டப் - பெரும்புவியில்
முந்தடித்துச் செல்வ முறையாற் றொடர்வதென
அந்தரத்து மங்கை யடுத்தெழுவான் - பந்தடித்துப்
பூவை விளையாடும் போதி லொருமூவர்
பாவை விழையும் பழமலையான் - கோவை
எழுதுந் திருக்கரத்தா னெய்யாமல் வேதம்
முழுதும் புகழு முதல்வன் - தொழுதுந்
|
(281) |
| |
|
| |
271.270-275. நேரும்-ஒப்பாகும் கார் அளகம்-கூந்தல் முகில். வில்நுதல்-நெற்றிவில். வேல் கண்-கண்வேல். ஓதி-மலை. காயம்-ஆகாயம். மால்கொண்ட-திருமால்கொண்ட. கோதில்-குற்றமற்ற. 276.275-280. இத்தலையில்-இவ்விடத்தில். உடைந்தாள்-தோற்றாள். கன்று-வளையல். கலிப்ப-ஒலிக்க.சேமம்-காவல். 281.280-285. முண்டகச் செம்போது-செந்தாமரை மலரைப்போன்ற முகம். சிலை-நெற்றி. தூர்ப்ப-சிந்த. பிறழ்வு-பிறழ்தல். முந்து-முன்னர். முறையால்-ஊழின் முறையால். பூவை-பெண். மூவர்பா-தேவாரம். கோவை-திருக்கோவையார்.
|
|
|
|