| 19. சிவஞானபாலையசுவாமிகள் நெஞ்சுவிடுதூது |
|
| |
இலங்கு முனிவரர்கட் கெல்லாம் - நலங்கொள்
பெருமை நினைத்துணைக்கொள் பெற்றியா லன்றோ
உரிமைநீ யன்றிவே றுண்டோ - அருமையென்ப
தில்லையுனக் கெவ்விடத்து மென்மனமே யாதலினால்
நல்ல பெரியசிவ ஞானிபால் - செல்லவுனை
வேண்டுவேன் தூதாக வேதக் கிளியைவிடில்
காண்ட லரிததனாற் கண்டாலு - மாண்டதுதான்
ஒன்றாக வோதா துரைக்கும் பலமயங்கச்
சென்றாலு நீயேதான் செல்லாமல் - நின்றாலும்
175. நீயே பிறிதில்லை நெஞ்சமே யெற்பயந்த
|
|
| |
| |
தாயே யவனிடங்கள் சாற்றக்கேள் - பேயேன்
எழுநகரி னுட்சிறந்த தென்பதலாற் சீர்மை
முழுது மியம்ப முடியா - தழகுறுவேல்
கந்தனுயர் கச்சிவளங் காற்கூ றளவுரைப்பன்
ஐந்துகரன் சொல்வ னரைக்கூறு - நந்தமரன்
கூறுடையா ளோர்முக்காற் கூறுரைப்பள் முற்றுமிள
ஏறுடையான் சொல்வ னெனவனந்தன் - வீறுடைய
நாவா யிரங்கொண்டு நானுரைத்தல் காற்கீழென்
றோவாத நாணாகி யோடியே - தாவாத
180. வேலையிடை வீழவவன் மேல்வீழ்ந்து துஞ்சினான்
|
|
| |
| |
போல வரிகிடப்பப் பொங்குபுகழ் - ஞாலமெலாம்
நண்ணவொரு காசி நடுமெய்ஞ் ஞகரமுறும்
எண்ண வரிய வெழினகரும் - மண்ணுலகில்
முன்னோர் தொடைப்பொருளை முற்றுங் கரந்துரைத்துப்
பின்னோ ரெமதென்னும் பெற்றிபோல் - அன்னோபின்
வந்திளைய காசி மரிப்பார்க்கு முத்திபதந்
தந்திடுவ னென்றுமிகு தன்செயலை - முந்துகொடு
சென்றுபர தேயத்திற் சேர்ந்திருப்பச் சீர்மலிந்து
மன்றன் மலரு மணியணியுந் - துன்றுநறும்
185. குங்குமமுஞ் சந்தனமுங் கோலம் பெறப்புனையா
|
|
| |
|
| |
171.170-175. பெற்றி-பெருமை. 176.175-180. பயந்த-பெற்ற. அரன்கூறுடையாள்-உமாதேவி. அனந்தன்-ஆதிசேடன். வீறு-பெருமை ஓவாத-ஒழியாத. வேலை-கடல். துஞ்சினான்-செத்தான். 181.180-185. அரி-திருமால். முன்னோர் தொடைப் பொருள்-சான்றோர்களுடைய பாட்டின் பொருள். கரந்துரைத்து-ஒளித்துக்கூறி மரிப்பார்-இறப்பவர். மன்றல் மலர்-மணந்தங்கிய மலர்.
|
|
|
|