முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

4. பழமலையந்தாதி செய்க்குத் தனங்க மலமலர் சீர்தருஞ் செய்யதிரு மெய்க்குத் தனங்க டரவடு வாங்கிதொல் வெற்பிடத்திற் கைக்குத் தனங்க வொழியினுந் தாடனைக் காய்வதிலேன் வைக்குத் தனங்க ளழித்திறை யாதிந்த வையகமே. (50) வைத்து மதிக்கு மருங்கிற்கைத் தாயென மந்தரமத் துய்த்து மதிக்கு மனையின்மை யான்மறை யோதிமமுன் எய்த்து மதிக்கு முடிமிசைக் கங்கையை யேத்தினேயோ மெய்த்து மதிக்கு மணுகவொண் ணாமுது வெற்பினனே. (51) வெற்புக் குமைய வடிவே லெறிந்தசெவ் வேண்மதவேள் பொற்புக் குமையவ னோடரன் வாழ்முது பூதரத்தி னிற்புக் குமையவ ளொத்திருந் தாள்குறை வின்றிவளர் கற்புக் குமையவள் போலுநுங் காதற் கருங்கண்ணியே. (52) கருந்தடங் கட்கு முதவாய் மயிலெங்கள் கண்களுக்கு விருந்தடங் கட்கு நலமெனப் போந்தவிண் மீன்பொரியும் அருந்தடங் கட்கு வளையோடை யாகுக வம்புயங்கள் பெருந்தடங் கட்கு முகமாகுங் குன்றைப் பெருந்தகையே. (53) பெருமு தலைவளை யான்போற்றுங் குன்றைப் பெருந்தகையை இருமு தலைவளை மூப்படைந் தாண்டவற் கின்மகவைக் கருமு தலைவளை வாயிற்றந் தானைமுன் கண்டழுது பொருமு தலைவளை நீத்தனன் மேவினள் பூங்கொடியே. (54) 50. செய்-கழனி தொல் வெற்பு-பழமலை. வைக்கு-இகழ்ச்சிக்கு. இறையாது-வீணே அழித்துச் செலவிடார். 51. கைத்தாய்-வளர்க்குந்தாய். மந்தர மத்து உய்த்து-மந்தரமலையாகிய மத்தைச் செலுத்தி. ஓதிமம்-நான்முகனாகிய அன்னம். எய்த்து மதிக்கும்-இளைத்துத் துணிந்த. மெய்த்துமதிக்கும்-உண்மையறிவுக்கும். 52. வெற்புகுமைய-கிரௌஞ்சமலை தூளாக. மதவேள்-காமன். பொற்புஉக்கும்-அழகைக் கெடுக்கும். முதுபூதரம்-பழமலை. கண்ணி-கண்ணையுடைபவள். 53. குமுதம்-செவ்வாம்பல். விருந்தள்-விருந்தாக இருப்பவள். பொரியும்-பொரிந்து உதிரும். குவளை-கருங்குவளை. அம்புயங்கள்-தாமரைமலர்கள். 54. பெருமுதலை-பெரிய முழு முதற்கடவுளை. வளையான்-சங்கையுடைய திருமால். இருமு-இருமுதல் மேலிட்டு. தலைவளை-தலைவளைகின்ற. இல்மகவை-இறந்துபோன புதல்வனை. பொருமுதல்-தேம்புதல். இது நற்றாயிரங்கல்.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்