60	பொருந்திய இன்பம் பொழிசிற் சுகோதயம்
	எங்கணும் நிறைந்த இயல்பினை எனக்குச்
	செங்கையால் விளங்கத் தெரித்தமெய்த் தேசிகன்
	தன்னையறி வித்துத் தற்பர மாகி
	என்னுளத் திருந்தருள் ஏக நாயகன்
65	அடிமுடி இல்லா அரும்பொருள் தனக்கு
	முடியடி இதுவென மொழிந்திடும் முதல்வன்
	மெய்யலான் மற்றவை மெய்யல வெல்லாம்
	பொய்யென அறியெனப் புன்னகை புரிந்தோன்
	அருளும் பொருளும் அபேதமா யிருந்தும்
70	இருதிற னென்னும் இயலுமுண் டென்றோன்
	அருளுனக் குண்டேல் அருளும் வெளிப்படும்
	பொருள்மயந் தானே பொருந்துமென் றுரைத்தோன்
	சத்தசத் திரண்டு தன்மையுந் தானே
	ஒத்தலாற் சதசத் துனக்கென உரைத்தோன்
75	ஆணவம் அறாவிடின் அருளுறா தென்னக்
	காணரு நேர்மையாற் காணவே உரைத்தோன்
	சென்மமுள் ளளவுந் தீரா திழுக்குங்
	கன்மம் விடாதெனக் காட்டிய வள்ளல்
	உளதில தெனவும் உறுதலான் மாயை
80	வளமில தெனவும் வகுத்தினி துரைத்தோன்
	இல்லறத் திருந்தும் இதயம் அடக்கிய
	வல்லவன் தானே மகாயோகி என்றோன்
	துறவறத் திருந்துஞ் சூழ்மனக் குரங்கொன்
	றறவகை யறியான் அஞ்ஞானி என்றோன்
85	இறவா மனந்தான் இறக்க உணர்த்திப்
	பிறவா வரந்தரும் பேரறி வாளன்
	அத்தன தருளால் அனைத்தையும் இயக்குஞ்
	சுத்தமா மாயையின் தோற்றமென் றுரைத்தோன்
	இருள்மல மகல இசைந்ததில் அழுந்தும்
90	பொருளருட் டிரோதைப் பொற்பெனப் புகன்றோன்
	வீறு சிவமுதல் விளம்பிய படியே
	ஆறு மநாதிஎன் றறிஞருக் குரைப்போன்
	கொல்லா விரதங் குவலயத் தோர்கள்