பக்கம் எண் :

தேசிய கீதங்கள்


பாரத நாடு

பாரத தேவியின் திருத்தசாங்கம்

நேரிசை வெண்பா

நாமம்
(காம்போதி)

பச்சை மணிக்கிளியே! பாவியெனக் கேயோகப்
பிச்சை யருளியதாய் பேருரையாய் -- இச்சகத்தில்
பூரணமா ஞானப் புகழ்விளக்கை நாட்டுவித்த
பாரதமா தேவியெனப் பாடு

1


நாடு

(வசந்தா)

தேனார் மொழிக்கிள்ளாய்! தேவியெனக் கானந்த
மானாள்பொன் னாட்டை அறிவிப்பாய் -- வானாடு
பேரிமய வெற்புமுதல் பெண்குமரி ஈறாகும்
ஆரியநா டென்றே அறி.

2


நகர்

(மணிரங்கு)

இன்மழலைப் பைங்கிளியே எங்கள் உயிரானாள்
நன்மையுற வாழும் நகரெதுகொல்? -- சின்மயமே
நானென் றறிந்த நனிபெரியோர்க் கின்னமுது
தானென்ற காசித் தலம்.

3


ஆறு

(சுருட்டி)

வன்னக்கிளி! வந்தே மாதரமென் றோதுவரை
இன்னலறக் காப்பா ளியாறுரையாய் -- நன்னர்செயத்
தான்போம் வழியெலாம் தன்மமொடு பொன்விளைக்கும்
வான்போந்த கங்கையென வாழ்த்து.

4


மலை

(கானடா)

சோலைப் பசுங்கிளியே! தொன்மறைகள் நான்குடையாள்
வாலை வளரும் மலைகூறாய் -- ஞாலத்துள்

5


ஊர்தி

(தன்யாசி)

சீரும் சிறப்புமுயர் செல்வமுமோ ரெண்ணற்றாள்
ஊரும் புரவி உரைத்தாய்! -- தேரின்
பரிமிசையூர் வாளல்லள் பாரனைத்தும் அஞ்சும்
அரிமிசையே ஊர்வாள் அவள்.

6


படை

(முகாரி)

கருணை யுருவானாள் காய்ந்தெழுங்காற் கிள்ளாய்!
செருநரை வீழ்த்தும்படை யென்செப்பாய் -- பொருபவர்மேல்
தண்ணளியால் வீழாது, வீழின் தகைப்பரிதாம்
திண்ணமுறு வான்குலிசம் தேரு.

\பு{[பாட பேதம்]: ‘தொன்மறை கணான்குடையாள்’
-- ஜன்ம பூமி.}

 

7

முரசு
(செஞ்சுருட்டி)

ஆசை மரகதமே அன்னைதிரு முன்றிலிடை
ஓசை வளர்முரசம் ஓதுவாய் -- பேசுகவோ
சத்தியமே செய்க தருமமே என்றொலிசெய்
முத்திதரும் வேத முரசு.

8

தார்
(பிலகரி)

வாராய் இளஞ்சுகமே வந்திப்பார்க் கென்றுமிடர்
தாராள் புனையுமணித் தார்கூறாய் -- சேராரை
முற்றாக் குறுநகையால் முற்றுவித்துத் தானொளிர்வாள்
பொற்றா மரைத்தார் புனைந்து.

9


கொடி

(கேதாரம்)

கொடிப்பவள வாய்க்கிள்ளாய்! குத்திரமும் தீங்கும்
மடிப்பவளின் வெல்கொடிதான் மற்றென் -- அடிப்பணிவார்
நன்றாரத் தீயார் நலிவுறவே வீசுமொளி
குன்றா வயிரக் கொடி.

\பு{[பாட பேதம்]: ‘வளர்முரசம் ஓதுவாய்’
‘குறுநகையால் முற்றுவித்து’
-- நாட்டுப் பாட்டு.

‘குத்திர முந்தீங்கு’

-- ஜன்ம பூமி.}

10