பக்கம் எண் :

பாமாலை : பக்தி பாடல்கள்


தோத்திரப் பாடல்கள்

வேலன் பாட்டு

[ராகம் -- புன்னாகவராளி] [தாளம் -- திஸ்ர ஏகம்]


வில்லினை யொத்த புருவம் வளைத்தனை,
  வேலவா! --அங்கொர்
வற்பு நொறுங்கிப் பொடிப் பொடி
 
யானது, வேலவா!
சொல்லினைத் தேனிற் குழைத்துரைப் பாள்சிறு
 
வள்ளியைக் --கண்டு
சொக்கி மரமென நின்றனை
  தென்மலைக் காட்டிலே.
கல்லினை யொத்த வலிய மனங்கொண்ட
  பாதகன் --சிங்கன்
கண்ணிரண் டாயிரங் காக்கைக்
  கிரை யிட்ட வேலவா!
பல்லினைக் காட்டிவெண் முத்தைப் பழித்திடும்
  வள்ளியை --ஒரு
பார்ப்பனக் கோலந் தரித்துக் கரந
 தொட்ட வேலவா!

1

வெள்ளலைக் கைகளைக் கொட்டி முழங்குங்
  கடலினை --உடல்
வெம்பி மறுகிக் கருகிப்
  புகைய வெருட்டினாய்.
கிள்ளை மொழிச்சிறு வள்ளியெனும் பெயர்ச்
  செல்வத்தை --என்றும்
கேடற்ற வாழ்வினை இன்ப
  விளக்கை மருவினாய்.
கொள்ளை கொண்டே அமராவதி வாழ்வு
  குலைத்தவன் --பானு
கோபன் தலைபத்துக் கோடி
  துணுக்குறக் கோபித்தாய்.
துள்ளிக் குலாவித் திரியுஞ் சிறுவன
  மானைப்போல்-தினைத்
தோட்டத்தி லேயொரு பெண்ணை
  மணஙகொண்ட வேலவா!
2

குறிப்பு: -- வேலன் அல்லது சுப்பிரமணியக் கடவுள் என்பது
ஆத்மாவின் வீர்ய
ரூபமாகிய அக்னி தேவனுக்குப் பெயர். இஃது வேதப் பொருள்.

ஆறு சுடர்முகங் கண்டு விழிக்கின்ப
  மாகுதே; --கையில்
அஞ்ச லெனுங்குறி கண்டு
  மகிழ்ச்சியுண் டாகுதே.
நீறு படக்கொடும் பாவம் பிணி பசி
  யாவையும்-இங்கு
நீக்கி அடியரை நித்தமுங்
  காத்திடும் வேலவா!
கூறு படப்பல கோடி யவுணரின்
  கூட்டத்தைக் --கண்டு
கொக்கரித் தண்டங் குலுங்க
  நகைத்திடுஞ் சேவலாய்!
மாறு படப்பல வேறு வடிவொடு
  தோன்றுவாள் --எங்கள்
வைரவி பெற்ற பெரு ங்கன
  லேவடி வேலவா!
3