பக்கம் எண் :

காவியங்கள் : கற்பனையும் கதையும்


கண்ணன் பாட்டு


கண்ணன் -- என் காதலன்

பாங்கியைத் தூது விடுத்தல்

(தங்கப் பாட்டு மெட்டு.)
ரசங்கள்: சிருங்காரம், ரௌத்ரம்


கண்ணன் மனநிலையைத் தங்கமே தங்கம் --
                               (அடி தங்கமே தங்கம்)
கண்டுவர வேணுமடி தங்கமே தங்கம்;
எண்ண முரைத்துவிடில் தங்கமே தங்கம் -- பின்னர்
ஏதெனிலுஞ் செய்வமடி தங்கமே தங்கம்.




1

கன்னிகை யாயிருந்து தங்கமே தங்கம் -- நாங்கள்
காலங் கழிப்பமடி தங்கமே தங்கம்;
அன்னிய மன்னர்மக்கள் பூமியிலுண்டாம் -- என்னும்
அதனையுஞ் சொல்லிடடி தங்கமே தங்கம்.




2

சொன்ன மொழிதவறு மன்னவ னுக்கே -- எங்கும்
தோழமை யில்லையடி தங்கமே தங்கம்;
என்ன பிழைகளிங்கு கண்டிருக் கிறான்? -- அவை
யாவும் தெளிவு பெறக் கேட்டு விடடீ.




3

மையல் கொடுத்துவிட்டுத் தங்கமே தங்கம் -- தலை
மறைந்து திரிபவர்க்கு மானமு முண்டோ?
பொய்யை யுருவமெனக் கொண்டவ னென்றே -- கிழப்
பொன்னி யுரைத்ததுண்டு தங்கமே தங்கம்.




4

ஆற்றங் கரையதனில் முன்ன மொருநாள் -- எனை
அழைத்துத் தனியிடத்தில் பேசிய தெல்லாம்
தூற்றி நகர்முரசு சாற்றுவ னென்றே
சொல்லி வருவையடி தங்கமே தங்கம்




5

சோர மிழைத்திடையர் பெண்களுடனே -- அவன்
சூழ்ச்சித் திறமைபல காட்டுவ தெல்லாம்
வீர மறக்குலத்து மாதரிடத்தே
வேண்டிய தில்லையென்று சொல்லி விடடீ.




6

பெண்ணென்று பூமிதனில் பிறந்து விட்டால் -- மிகப்
பீழை யிருக்குதடி தங்கமே தங்கம்;
பண்ணொன்று வேய்ங்குழலில் ஊதி வந்திட்டான்--அதைப்
பற்றி மறக்குதில்லை பஞ்சை யுள்ளமே.



7

நேர முழுதிலுமப் பாவி தன்னையே -- உள்ளம்
நினைத்து மறுகுதடி தங்கமே தங்கம்;
தீர ஒருசொலின்று கேட்டு வந்திட்டால் -- பின்பு
தெய்வ மிருக்குதடி தங்கமே தங்கம்.



8