பக்கம் எண் :

காவியங்கள் : கற்பனையும் கதையும்


கண்ணன் பாட்டு


கண்ணன் -- என் காதலன்

(ராகம்-பிலஹரி)
பிரிவாற்றாமை


ஆசை முகமறந்து போச்சே -- இதை
ஆரிடம் சொல்வேனடி தோழி?
நேச மறக்கவில்லை நெஞ்சம் -- எனில்
நினைவு முகமறக்க லாமோ?




1


கண்ணில் தெரியுதொரு தோற்றம் -- அதில்
கண்ண னழகு முழுதில்லை;
நண்ணு முகவடிவு காணில் -- அந்த
நல்ல மலர்ச்சிரிப்பைக் காணோம்.


2

ஓய்வு மொழிதலு மில்லாமல் -- அவன்
உறவை நினைத்திருக்கும் உள்ளம்;
வாயு முரைப்பதுண்டு கண்டாய் -- அந்த
மாயன் புகழினையெப் போதும்.




3

கண்கள் புரிந்துவிட்ட பாவம் -- உயிர்க்
கண்ண னுருமறக்க லாச்சு;
பெண்க ளினிடத்திலிது போலே -- ஒரு
பேதையை முன்புகண்ட துண்டோ?




4

தேனை மறந்திருக்கும் வண்டும் -- ஒளிச்
சிறப்பை மறந்துவிட்ட பூவும்
வானை மறந்திருக்கும் பயிரும் -- இந்த
வைய முழுதுமில்லை தோழி.




5

கண்ணன் முகமறந்து போனால் -- இந்தக்
கண்க ளிருந்தும் பயனுண்டோ?
வண்ணப் படமுமில்லை கண்டாய் -- இனி
வாழும் வழியென்னடி தோழி?



6