தன்மை   உள்ளது. புறக்கண் கண்ட காட்சிக்கு நுட்பமான உணர்ச்சி
ஊட்டி   அகக்கண் காணுமாறு செய்யும் ஆற்றலே அக் கலையாகும்.

விரும்புமாறு காணல்

          ஆயின்,   கலைஞர்   இந்த  அளவில் அமைவதில்லை.  
அவர்களின்    உள்ளம்,   இட்ட இடத்தில் கிடக்கும் கல் போன்றது 
அன்று; ஒளியும்   காற்றும்   நாடி மேன்மேலும் வளரும் செடிகொடி
போன்றது. ஆகவே,    பொருள்களை    உள்ளவாறு  கண்டு அந்த
அழகில் அமைதி அடைவதில்லை  கலைஞரின் மனம்; பொருள்களை
மேலும்    அழகுபடுத்தி   இன்னும்    சிறந்த உலகத்தைப் படைக்க
முயல்கிறது;   அம்முயற்சி இடைவிடா முயற்சியாக உள்ளது. அதுவே
அவர்களின்   அகத்தெழுச்சிக்கு   (Inspiration)  காரணம் ஆகிறது.
உள்ளது   போதும்   என்ற மனநிறைவு அவர்களுக்கு இல்லை. அம்
மனநிலை   ஏற்படின்,   கலையுணர்ச்சி   தீர்ந்தது எனலாம்; புதியன 
படைக்கும் ஆற்றலும் அற்றது எனலாம்.

         ஆகவே, உள்ளவாறு அமையும் கற்பனையில் கலைஞர்க்கு
ஆர்வம்    இல்லை என்றும்,   உள்ளம்   விரும்புமாறு   அமையும்
கற்பனையிலேயே  அவர்களுக்கு ஆர்வம் மிகுதி என்றும் கூறலாம்.¹

          தேனீக்கள்  எல்லாப் பூக்களையும் நாடித் தேன் உறிஞ்சி
வருகின்றன.    எந்த மரத்திலேனும் கூடுகட்டித் தேன் சேர்க்கின்றன.
ஆனால்   அவ்வாறே - உள்ளவாறே - பாடக்   கலைஞர்க்கு மனம்
இல்லை.    அவருடைய உள்ளம் உயர்ந்தவற்றை நாடுகிறது. உயர்ந்த
பூக்களில்   தேன் எடுத்து, உயர்ந்த மலையில் உயர்ந்த மரத்தில் கூடு
கட்டித் தேன்    சேர்ப்பதைப்பற்றி   எண்ணுகிறது; ஆகவே உள்ளம்
விழைந்தவாறு   கற்பனை அமைகிறது. தாமரைப்பூக்களில் ஊதித்தேன்
எடுக்கின்றன;   உயர்ந்த  மலையுச்சியில் சந்தன மரத்தில் கூடுகட்டிச்
சேர்க்கின்றன என்கிறார்.

1. It is just possible life imagine life exactly as it is; but the exciting thing is to imagine life as it might be; and it is then
that imagination becomes and impulse capable of inspiring
Poetry.