பக்கம் எண் :

மொழியதிகாரம்123

     இதன் விளக்கத்தை என் 'தமிழர் மதம்' என்னும் நூலுட் காண்க.
குண்டிகை - குண்டிகா = துறவியின் நீர்க்கலம்.

     குண்டு-குண்டிகை = 1. குண்டான நீர்க்கலம்.

     "நான்முகன் குண்டிகை நீர்பெய்து" (திவ். இயற். நான். 9).

     2. குடுக்கை. "பருத்திக் குண்டிகை" (நன். 31).

     குண்டிகை - குடிகை = நீர்க்கலம்.

"அரும்புனற் குடிகை மீது" (கந்தபு. காவிரி. 49)

     குடிகை - குடுக்கை - குடுவை.

குணம் - குண (g)

     கொள்ளுதல் = கொண்டிருத்தல், உடையனாயிருத்தல்.

     கொள் - கொள்கை = இயல்பு.

"கொம்பினின்று நுடங்குறு கொள்கையார்"
(கம்பரா. கிளை. 10)

     கொள் - கோள் = தன்மை.

"யாக்கைக்கோ ளெண்ணார்"
(நாலடி.18)

     கொள் - (கொண்) - (கொணம்) - குணம் = கொண்ட தன்மை, தன்மை.

     வடமொழியிற் கிரஹ் (பற்று) என்னுஞ் சொல்லை மூலமாகக்
காட்டுவர். கிரஹ் என்னும் சொல்லினும் கொள் என்னும் சொல்லே
வடிவிலும் பொருளிலும் பொருத்தமா யிருத்தலையும், கொள் என்பதும்
பற்று என்று பொருள்படுதலையும் நோக்குக.

குத்து - குட் () - வே.

     குட் = குத்து, to pound.

குத்து - சத் (ஸ) - உட்கார்.

     குத்த வை = புட்டத்தை நிலத்திற் குத்தும்படி வை, குந்தியிரு
(நெல்லை வழக்கு).

     குண்டி குத்து = குந்து (நாகை வழக்கு).

     குத்து - குந்து, to squat.

குதி - கூர்த் = குதி.