அரவம் - ரவ (இ.வே.)

     அர் - அரவு. அரவுதல் = ஒலித்தல், அரவஞ் செய்தல்.     

     அரவு - அரவம்.

          வடவர் ரு என்னும் மூலங்காட்டுவர். அது அர் அல்லது
அரவு என்னும் தென்சொல்லின் சிதைவே.

     அரவம் - ஆரவம் - ஆரவ (வ.) = ஒலி.

அரன் - ஹர

     அரம்-அரன்=சிவன் (சேயோன்). அர் - அரம் = சிவப்பு.

     பிற்கால முத்திருமேனி (திரிமூர்த்தி)க் கொள்கைக் கேற்ப, ஹ்ரு
(அழி) என்னுஞ் சொல்லை மூலமாகக் காட்டுவர் வடவர். அது அரி
என்னும் தென்சொல்லின் திரிபாம்.

     சிவன் ஆரியத் தெய்வமல்லன். அவன் முத்தொழிலையுஞ்
செய்கின்றான் என்பதே தமிழர் கொள்கை.

அரி - ஹ்ரு

     அரித்தல் = அழித்தல்.

அரி-ஹரி

      அரி = காட்டிலுள்ள உயிரிகளை யெல்லாம் அழிக்கும் விலங்கு
(சிங்கம்) - (பிங்.)

     வடசொன்மூலம் ஹரி (பச்சை) எனக் காட்டுவர். அது
பொருந்தாமை காண்க.

அருக்கம் - அர்க்க

     அருகு - அருக்கு, அருக்குதல் = அழித்தல்.

     அருக்கு = எருக்கு. அருக்கு - அருக்கம்.

     எருக்குதல் = 1. அழித்தல்

     "நாடுகெட வெருக்கி" (பதிற். 83:7). 2. கொல்லுதல் (திவா.).

     அருக்கு - எருக்கு. எருக்கஞ்செடி நஞ்சாதலால் இப் பெயர் பெற்றது.