முகப்பு பக்கம் எண் :
தொடக்கம்

`வா' என்னும் வினைச்சொல் வரலாறு115
தமிழ்கன்னடம்தமிழ்கன்னடம்
வல்லாளன்பல்லாளவரகுபரகு
வலைபலெவறிதுபறிது
வாவல்பாவல்வறுகுபறுகு (g)
     இங்ஙனமே சில ஏனைத் திரவிட மொழிகளிலும்.
     2. தெலுங்கிற் சில சொற்களின் முதலீரெழுத்துகள் முன்பின்னாக முறை மாறிவிடுகின்றன. அன்று முதலெழுத்தாகிய உயிர்க்குறில் நீண்டுவிடுகின்றது.
எ-டு:
தமிழ்தெலுங்குதமிழ்தெலுங்கு
அறைராய்உகிர்கோரு (g)
இலதுலேதுஉள்லோ
உரல்ரோலுஎழுலேய்
     வரை (எழுது) என்னுஞ்சொல் இம் முறையில் வராயு என்று திரிந்தபின், ராயு என்று முதன்மெய் கெட்டும் வழங்குகின்றது. இவ்வகையினதே வர்-வ்ரா-ரா (வா) என்னுந் திரிபும்.
     3. துடவ மொழியில் பல சொற்களின் ஆகார முதல் ஓகார முதலாகத் திரிந்துள்ளது.
தமிழ்துடவம்தமிழ்துடவம்
ஆடுஓட்நாய்நோய்
ஆறுஓற்நாவுநோவ்
காகோவ்நான்குநோங்க்
காண்கோண்பாசிபோதி
காய்கோய்பாம்புபோப்
கால்கோல்மார் (மார்பு)மோர்
தாய்தோய்மான்மோவ்
தான்தோன்வாய்போய்
வாழ்போத்க்
     ஆ-ஓ திரிபும், வ-ப திரிபும் சேர்ந்து வாய்-போய் என்று திரிந்தது போன்றதே, வா-போ திரிபும்.
     குமரிநிலத் தமிழே திரவிட மொழிகட்கெல்லாந் தாயாதலின், இக்காலத் தமிழிலும் ஒருசில சொற்கள் திரிந்திருப்பினும், அவற்றின் திருந்திய வடிவத்தையும் ஆணிவேரையும் அறிந்துகொள்ள, போதிய சான்று அத் தமிழிலேயே உள்ளதென்று அறிதல் வேண்டும்.
 
"எல்லாச் சொல்லும் பொருள் குறித்தனவே".
(தொல். பெய.1)
 
முன் பக்கம் மேல் அடுத்த பக்கம்