முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

48 காத்தவராயன் கதைப்பாடல் அய்யமார் சொல்ல அடிபணிந்து காத்தவனார் மெய்யான வார்த்தை விளம்புகிறேன் கேட்டருள்வீர்   பெற்றாளே பிராமணத்தி பேருமிட்டான் சேப்பிளையான் முத்தாலே ஆபரணம் மோதிரங்கள் கையிலிட்டு   வளர்த்தாளே சங்கப்பிள்ளை வந்துதித்த சாபமிது தழைத்தபுகழ் மன்னவரே சாற்றுகிறேன் கேளுமினி   ஆரிட்ட சாபம் அழிந்தாலும் வையகத்தில் மாதாயிட்ட சாபம் மறக்கேன் கனாவிலையும்   அரனார் வயது பதினாறிலே வாருமென்றார் திறமானதோர் வயது சென்றதுகாண் இன்றோடே   பங்குனி மாதம் பதினைந்தாம் தேதியிலே பொங்கும் பௌர்ணமி பூரணச் சந்திரனில்   வெள்ளிக் கிழமை விடியவொரு சாமமதில் தெள்ளியசொல் மாலையினால் செட்டிப் பெண் ஓந்தாயியால்   கரிச்சானும் கத்தி கிழக்கே வெளுக்குமுன்னே தாழ்ச்சியது இல்லாமல் தானே உயிர்த் தூண்டியிலே   இருப்பாய் கழுவிலென்று ஈஸ்பரனார் சாபமிட்டார் விருப்பமுடன் கழுவில் வீற்றிருக்க வேணுமினி   நிற்கவென்றால் எந்தனுக்கு நீதியல்ல ராசாவே தாமதமும் பண்ணாமல் தானே யனுப்பினியால்   உமக்கும் புகழ்கிடைக்கும் உம்மாலே எந்தனுக்கு சேமம் பெறலாம் இப்போதே அனுப்புமென்றார்.     நன்னிய மறை யோர்க்கிந்த    நல்லதாம் வார்த்தை சொல்லி   உன்னிய பூரு வத்தை    உரைத்தேன் யான் எல்லோர்க்கும்   மன்னியே சிறை யெடுத்த    மண்ணினில் இருக்கொ ணாது   கன்னிதன் பொருட்டி னாலே    கழுவினில் ஏறு வேனே.

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்