முகப்பு

பக்கம் எண் :

தொடக்கம்

56 காத்தவராயன் கதைப்பாடல் முப்பத்து முக்கோடி தேவர் முதலாக நாற்பத்து எண்ணாயிரம் முனிவர்கள் தன்னுடனே   அன்ன காமாக்ஷியரை அடிவணங்கித் தெண்டனிட்டு தென்கைலை வாழும் சிவனாரைத் தெண்டனிட்டு   அம்மான் திருமாலை அடிவணங்கி தெண்டனிட்டு தாக்கமுள லெக்ஷ்மியை தானே அடிபணிந்து   தொழுது வணங்கியையன் துய்யோனும் ஏணிவழி பழுதாலே தானேறி பார்க்கக் கழுமுனையில்   அன்றுதான் சேப்பிளையான் அண்ணாந்து பார்த்துநின்று கண்டுதான் மைந்தனையும் கண்ணீர் சொரிந்தருளி   என்றுனைக் காண்பேன் என்கண்மணியே என்றழுதான்   பிள்ளையில்லாப் பாவியு நானுனை யெடுத்துப்    பிரியமாக வளர்த்தே னப்பா   கள்ளவிழி மாலையி னால்கழு வேறிப்    பதம்பெறவும் காண்போ ராகி   தெள்ளமிர்தமே கொடுத்தாள் அவளும் நானும்    தெரியநின்று தயங்கு கின்றோம்   உள்ளதொரு நல்வாக்கு நீயுரைத் திடுவாய்    எந்தனுக்கு உயிருங் கொளவே.   தகப்பன் சேப்பிளையான் தாயாரும் சங்கப்பிள்ளை தேசத்துக் கதிபதியாம் தீரனவன் ஆரியப்பபன்   இகத்தில் வளர்த்தருளும் என்தகப்பா கேட்டருளாய் ஈஸ்பரன் கிருபையினால் எடுத்து வளர்த்தாய்நீ   சால நல்வாக்கு சாற்றுகிறேன் கேளுமினி   நீர்க்குமிழி ஏது நிலைத்த காயமேது பார்மேல் பிறந்தவர்கள் பரலோகம் சேர்வதல்லால்   என்னாளும் பூலோகம் இருப்பார் ஒருவரில்லை நன்றாக உந்தனுக்கு நானுமிகச் சொல்லுகிறேன்   காமாக்ஷி வாசலுக்கு காத்தானென்று பேரும்பெற்று காமாக்ஷி வாசலுக்கு நல்பதியே உண்டுபண்ணி

முன் பக்கம்

மேல்

அடுத்த பக்கம்