:: TVU ::

பதிப்பு : மனோன்மணியம் - நாடகம்

127

		நொந்தது புண்ணா யென்னுளங் கேட்க. மெய்ச்சுகம் இதுவாம்! விளம்புவ தென்னினி? இச்சண் டாளனும் வாணியும்! ஏற்கும்!
	85	ஒருபிடி யாயவன் உயிரினை வாங்க ஓடிய தெண்ணம்; உறுத்தின தென்கை! தீண்டவும் வேண்டுமோ தீயனை? என்னிவன் அனந்தைக் கேகுங் காரியம்? யாருடன் வினவ? நாரணனோ அது?
		(நாராயணன் வர)
	90	வாவா, நாரணா!
நாராயணன்:		ஏ! ஏ! என்னை!
		சினந்தனை தனியாய்?
நட:		ஏன் இத் தீயவன்
நட:		அனந்தைக் கேகுங் காரணம்?
நாரா:		யார்? யார்?
நட:		அறிவை! நீவிளை யாடலை; அறைதி.
நாரா:		வதுவை மனோன்மணி தனக்கு வழங்கிட ...
நட:	95	அதுவும் நன்றே! கெடுவனிவ் வரசன்!
நாரா:		அடுத்தது வாணியின் மணமும், அறைந்துளேன்
நட:		விடுத்திடவ் வெண்ணம்; தடுக்கையா னறிவன்; விடுத்தனன் கண்டும்; எரித்திடு வேன்நொடி. உறுதியொன் றுளதேல்! உரையாய் நடந்தவை.
நாரா:	100	முதியவ ருசிதனுக் குரைக்க மற்றவன் வதுவையவ் வழியே யாற்றிட வாணியை அதட்டினன்.
நட:		அதற்கவள்?
நாரா:		மறுத்தனள்.
நட:		எங்ஙனம்?
நாரா:		‘இறக்கினும் அதற்கியா னிசையேன்’ என்றாள்.
நட:		அரைக்கண முன்னம் அறிந்திலே னிம்மொழி.

அனந்தை - திருவனந்தபுரம், சேரவேந்தனின் தலைநகரம். அறைதி - சொல்லுக. உசிதன் - பாண்டியன்.