:: TVU ::

பதிப்பு : மனோன்மணியம் - நாடகம்

245

2-ம் படை		பாக்கியம் அன்றது. பறைப்பயல் பாவி குடிலனோ டுலாவும் கோணவாய்க் கொடியன்,
	20	சடையன், தலைவனோ டெதுவோ சாற்றித் தடுத்தே நமையெலாம் விடுத்தான் இப்பால்.
3-ம் படை:		கெடுத்தான் அவனே என்னையும். அன்றேல் முடித்தே விடுவனென் சபதம் முற்றும். சண்டிஅச் சங்கரன் வந்துளான் சமர்க்கு.
	25	கண்டேன். கையிற் கிடைக்கிற் பண்டென் தாயையும் என்னையும் சந்தையிற் பழித்த வாயினை வகிர்ந்து மார்பினைப் பிளந்து...
		(வாய்மடித்துப் பற்கடிக்க)
4-ம் படை		வஞ்சியர் அனைவரும் மானமில் மாக்கள். பிஞ்சிற் பழுத்த பேச்சினர். யானெலாம்
	30	நன்றா யறிவன். ஒன்றார் என்னுடன். சென்றுளேன் ஜனார்த்தனம். கண்டுளேன் வைக்கம்.
3-ம் படை:		விடுவேன் அல்லேன். அடுபோர் முடியினும் நடுநிசி ஆயினும் அடுகள முழுவதும் தேடுவன்; சங்கரன் செத்தான் ஆயினும்
	35	நாடி யவன் தலை நசுக்கி மிதித்து வாயிடை நெடுவேல் இறக்கி...
முதற் படை:		சீ! சீ!
		சேவக னாநீ! செப்பிய தென்னை! யாவரே பிணத்தோ டாண்மைபா ராட்டுவர்? பிணமோ பிணத்தோ டெதிர்க்க!

சடையன் - குடிலனுடைய சேவகன். சாற்றி - சொல்லி. வகிர்ந்து - கீறி, பிளந்து. ஒன்றார் - சேரமாட்டார். ஜனார்த்தனம், வைக்கம் - இவை சேர (மலையாள) நாட்டில் உள்ள ஊர்கள்.